Nithi's profileDNS2087's LiFePhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
September 20 ขายกระเป๋า จะเอาป่ะ ? ?เห้ หวัดดี !
รูปที่เห็นข้างบนหน่ะ เราอัพขึ้น photo album ไปได้หลายวันแล้วหล่ะ (ขออนุญาตขึ้นรูปพี่หมวยเป็น presenter แล้วกัน)
เรื่องของเรื่องก็คือที่ร้านเราตอนนี้มีโปรโมชั่นอยู่ เป็นกระเป๋า Divine สีดำมีโลโก้ร้านแปะอยู่ด้วย (คือๆกันกับเป๋า Harrot)
คือกินไอติมที่ร้านครบ 300แล้วเอาใบเสร็จมาแลกซื้อกระเป๋าได้ 89 บาทหน่ะ (เก็บใบเสร็จลูกค้า ถ้าเค้าไม่ใช้สิทธิซื้อมาซื้อเองได้)
เราเลยขอเป็น PR ฝากขายเลยแล้วกัน ใครอยากได้ฝากเราซื้อได้น้า เราจาเก็บใบเสร็จไว้ให้ เห็นว่ามันสวยดีไม่แพงมากด้วย
โทรมาหาโดมได้เลย 086-7632376 จาได้แลกซื้อไว้ให้ได้ รีบด่วน ของมีจำนวนจำกัด (ของดีมีคุณภาพ อีกแล้วคับท่าน อิอิอิ)
ไปแระ รายงานกรูค้างอยู่ 2 วิชา จะส่งอาทิตย์หน้าอยู่แล้วเหนี่ยะ อาหรับมีสอบอีก
โชคดีมีชัยเพื่อนๆ
บ๊าย bYe
ปล. เป๋าผู้หญิงนะ ผู้ชายซื้อฝากแม่ ฝากแฟนได้ อย่าเอาไปใช้เองหล่ะ เหอะๆ September 14 ภัยมืดของสังคม...(เซ็งเป็ด)อารายกานเนี่ยยย เผลอแป๊ปเดียวก็จะจบปี 2 ไปอีกหนึ่งเทอมซะแระ
ที่ผ่านมา 3 เดือนกว่าๆ ยังงงๆ อยู่เลย ว่าความรู้มันเก็บเข้าสมองแล้วมันรั่วออกไปช่องไหน
เห็นทีต้องฟิตอ่านหนังสือใหม่อีกรอบแล้วล่ะซิเรา (เทอมนี้อาหรับสนทนาจะรอดมั๊ยเนี่ย)
ตอนนี้ที่ร้านจะขยายสาขาใหม่ไปเป็น shop เล็กๆ อยู่ที่โรงแรม Hilton วันนี้ก็ได้รู้ซะที
ว่าใครจะอยู่ร้านเก่าหรือว่าได้ไปร้านใหม่ (ในใจก็ลุ้นๆ อยู่นะว่าขอให้ได้ร้านใหม่ เพราะยังไง
ก็ลาออกเดือนมกราปีหน้าแล้วเนี่ย)
เออๆ ลืมบอกไป เมื่อ 2 อาทิตย์ก่อนไปดูละครนิเทศจุฬามาด้วย เรื่อง เปิด(กระ)โปรงคอนแวนต์
กับไอเม้งแล้วก็เพื่อนมัน ฮาๆ ดีนะ ดูแล้วเป็นมืออาชีพมาก นับถือจริงๆ แต่ประเด็นมันไม่ได้อยู่แค่นี้
เรื่องมันก็มีอยู่ว่า ข้าพเจ้าต้อง take ปอ. 183 จากหน้าสนามกีฬาแห่งชาติไป สายใต้ เพื่อที่จะนั่งรถ
ทัวร์กลับมาหัวหินใช่มั๊ย ? ก็ระหว่างที่ขึ้นหน่ะ คนมันเยอะเลยต้องรอต่อคิว ไอเราถือของมาพะรุงพะรัง
เลยเป็นธรรมดาที่รู้สึกว่ามีคนมาเบียดอยู่ข้างหลังด้านขวา ไอเราก็ไม่ชอบเท่าไหร่หรอกเลยหันไปมอง
หน้าคนที่เบียด แล้วก็หันกลับไปเพื่อที่จะขึ้นรถต่อ แต่พอมันเบียดรอบที่ 2 นี้แหละ................
ใช่เลย เอาเข้าแล้วให้ เจอคนเป็นห่วงเราซะแล้ว ไม่ได้ห่วงตัวเรานะ แต่มันห่วงกระเป๋าตังค์กรูหน่ะซิ
ตอนนั้นรู้สึกเลยว่าเป๋าเราโดนล้วง โดยไอ้คนเดิมที่มันเบียดกรูอยู่ได้หน่ะแหล่ะ เลยโมโหมองหน้ามัน
มันเลยถอย แล้วพอเราขึ้นรถไปแล้ว มันก็ไม่ได้ตามขึ้นมาอีกเลย ในใจนะถ้ามันขึ้นมาอยากถามมันว่า
พี่ ทีหลังถ้าไม่มีตังค์หน่ะ ขอกันดีๆ ก็ได้ อย่าขโมยของคนอื่น (กรู)ไม่ชอบ
เห้อ ! เกือบหมดตูดโดยไม่รู้ตัวเลยแท้ๆ ใครที่เจอกับเหตุการณ์แบบนี้ก็ระวังๆ กันหน่อยล่ะกัน เด๋วนี้คนดีมัน
มีน้อย ทำอะไรให้รู้จัรอบคอบ ก่อนที่จะตกไปเป็นเหยื่อของมันเน้อ
ไปก่อนแระ ยิ่งเล่า ยิ่งโมโห ยิ่งหิว
บาย
August 23 < < < เ ม นู ใ ห ม่ > > >hello, everybody......yo what's up !
กี่โมงแล้ววะเนี่ย แมร่งปาเข้าไปก็เกือบจะตีสองแล้วด้วยซิ ไม่ได้ๆ ต้องเข้ามาปัดหยากไย่ (พิมพ์ถูกป่าวเนี่ย)
สเปซซักหน่อยแล้ว ประมาณว่ามีเรื่องมาอัพให้ฟังเล่นๆ
วันพฤหัสที่แล้ว เรียนเสร็จตอนเย็น พี่ที่ร้านบอกว่าจะมีการสาธิตทำเมนูใหม่ (อันนี้ไม่ค่อยสนใจเท่าไหร่) แต่พอทำเสร็จ
ก็เอาไอติมมาแบ่งกันกินกัน งานนี้นิธิ ไม่พลาดอยู่แล้ว เลยรีบบึ่งมอไซด์ไปทันที
พอถึงที่ร้านเค้าสาธิตเสร็จไปสองสามเมนูได้แล้วล่ะ เท่าที่พอจำชื่อได้ก็มี แมคคาเดเมียนัท ครั๊นช์ แล้วก็เลิฟเว็บ อีกอันก็เป็น
ช๊อคกาโฮลิค(เมนูเก่า เวียนเข้าใหม่) จะเริ่มทำโปรโมชั่นวันที่หนึ่งเดือนหน้า ใครสนใจเข้ามาใช้บริการกันได้นะ (แฮเอารูปไปดูด้วยดีกว่าะๆ ดูดตังค์
เพื่อนๆ ตั้งแต่ต้นเดือนเลยเรา) เด๋ว เอารูปไปดูประกอบด้วยแล้วกัน
อันนี้เมนูแรก เสริฟในจานบานาน่า สปลิต เป็นไอครีมช๊อคโกแลต กับแมคนัท วางสลับกับคุ๊กกี้เดลิโอ้ของ S&P
แต่งด้วย chocolate coating อันเดียวกับที่ใช้จุ่มฟองดูเลยนะเนี่ย อันนี้อร่อยรึป่าวไม่รู้ เพราะว่าไม่ได้กิน อิอิ
ถัดมาก็เป็นเมนูปราบเซียน เป็นไอติมคล้ายๆ กับค๊อกเทลอะไรทำนองเนี้ย ชื่อว่า Love Web นะ
เสริฟในแก้วมาตินี่ ส่วนผสมจะเป็น layer เป็นชั้นๆไป ล่างสุดจะเป็นนมสด ตรงกลางจะเป็น รัมเรซินหนึ่งลูก
ข้างๆจะราดด้วยกาแฟ espresso เย็น โปะข้างบนด้วยฟองนมที่เป่าจากเครื่องทำกาแฟ แล้วก็ส่วนที่เห็นเป็นดอกๆ นั้น
จะใช้ chocolate sauce วาดเป็นวงกลม แล้วใช้ปลายมีดวาดลายเข้าออกให้สวยงามก่อนเสริ์ฟ เมนูนี้ใครทำช้านะ
รับรอง มีหวังละลายชัวร์ (ปราบเซียนจริงๆ กรูทำจริงจะรอดมั๊ยเนี่ย)
เมนูต่อไปชื่อว่า Chocoholic ซึ่งเอาว่า Chocolate + ~holic แปลรวมๆว่าอาการติดช๊อคโกแลตประมาณนั้น
(อันนี้จำไม่ได้ว่าทำไงบ้างเพราะมาไม่ทัน)
ทั้งสามเมนูนี้เริ่มทำรายการตั้งแต่เดือนกันยานะ แล้วก็จะมีมาเพิ่มอีกสามเมนูตอนกลางเดือน จำชื่อได้แค่เมนูเดียวเอง
Love Affair อีกสองอันไม่รู้ ดันถ่ายมาแค่สองเมนูซะงั้น
แหะๆ ที่ถ่ายมาให้ดูก็มีแค่นี้แหล่ะ ถ้าอยากดูทุกรูปก็ไปที่ Photo Album ดูนะ วันนี้ไปก่อน ไว้เข้ามาแวะทักทายกันอีกวันหลัง
บั๊บบาย
โดม
August 10 ซำ-บาย-ดี-บ่อ ?หวัดดีทุกคน อีกไม่กี่วันจะถึงวันแม่แล้วน้า ได้กลับบ้านกันรึป่าวเหนี่ยะ ??
วันก่อนกลับไปแนะแนวที่โรงเรียนจังหวัด มีรุ่นน้องที่สอบรอบโควต้าติดการบินตั้ง 24 แหน่ะ
(จะเหลือเอาที่นี้จริงๆ กี่คนวะเนี่ย) กรูล่ะก็ได้แต่แสดงความยินดีด้วยล่ะกาน...
ช่วงนี้อาการกรูค่อนข้างจะหนัก เรียนๆ ทำงานๆ แล้วก็ "สอบ สอบ สอบ" จัดการเวลาไม่ค่อยดี
เท่าไหร่ ล่สุดสอบอาหรับเต็มสามสิบ เก็ท 21 เอง ก็ถือว่าพอใจนะ ทำจนสุดความสามารถแล้ว
(มีการโทรไปให้แม่อวยพรก่อนสอบด้วย 555) แล้วก็เดือนที่แล้วเงินเดือนออก เอาตังค์ไปซื้อ
เป้ใบใหม่ด้วย หมดไป 1800 แหน่ะ sale ไป ห้าสิบเปอร์เซนต์แล้วนะ ไส้แห้งเลยตู
(เด๋วอัพรูปให้ดู)
เออๆ เพื่อนๆ ปีหน้าตูจาไปอเมกากับโครงการ work & travel เน้อตั้งใจไปขุดทองที่ Florida
หาเงินมาทำทุนไว้ใช้ในอนาคต เนี่ยคืนนี้ตีสี่ตั้งนั่งรถทัวร์ไปทำพาสปอร์ตที่ปิ่นเกล้าตอนแปดโมงเช้า
ทำเสร็จนั่งรถกลับมาทำงานต่อให้ทันบ่ายครึ่งเลย จะทันรึป่าวกรูยังไม่รู้เล๊ยยย...
เออๆ ฝาก PR เพื่อนๆที่หัวหินด้วยแล้วกัน เนื่องด้วยบริษัท เอชดี ดิสทริบิวเตอร์ ไทยแล~(blah blah)~
เหอะๆ เรียกซะเวอร์เลย พูดง่ายๆ คือ ร้านที่เราทำงานหน่ะ จะเปิด shop ใหม่ เล็กๆ ที่โรงแรม Hilton
ใครสนใจก็มาสมัครที่สาขา Market Village ได้เน้อ หวังว่าคงได้ร่วมงานกันเน้อ ได้มีเพื่อนทำงาน อิอิ
บ๊าย บาย กรูไปนอนก่อนแระ
ดู-มี
July 24 A BiG Surprise...อ่านะ อีกสองวันได้กลับบ้านแระ (ดีใจจัง)
ก็กะว่าจะเข้ามาอัสเปซทิ้งท้ายก่อนกลับบ้านซะหน่อย...
เสาร์ที่แล้วก่อนเข้างาน แวะตลาดโต้รุ่งด้วย...ซื้อเสื้อมาสองตัว เอาไปฝากน้องที่สุราษฎร์ตอนกลับไปคราวนี้
ไอเราก็แอบหวังเล็กๆ ว่าน้องคงดีใจ แล้วก็ยังคิดว่าเรายังเป็นพี่ชายมานอยู่ (((กรูจะหัดเป็นผู้ให้บ้าง)))
จากนั้นก็เข้างาน เผอิญรูมเมทกรูกลับบ้านไปหลายวันแระ เลยซื้อดีวีดีมาดูเล่นๆ แก้เซ็ง กว่าจะหลับก็ตีสาม
เช้าวันอาทิตย์มีเบอร์ไม่ได้เมมโทรมาแต่เช้า เรารับสายทั้งๆ ที่สลึมสลือ(สะกดถูกป่าววะเนี่ย) พี่เล่โทรมา ถามว่า
ทำงานรึป่าว กรูตอบมีงาน แกเลยถามว่าทำร้านไหน บอกกลับไปว่าฮาเก้น-ดาซ์ส พี่แกเลยบอกว่าพี่ขึ้นกรุงเทพฯ
เจอกันเย็นๆ เด๋วแวะไปหา วางสาย กรูหลับต่อเอาแรง
วันนั้นเข้างี่ยงครึ่ง ทำไปเรื่อยๆ เตรียมไว้แล้วแหล่ะ ว่าญาติจะมาเยี่ยม แต่ประมาณบ่ายสองกว่าๆ พี่เล่แกก็จู่โจม
เดินเข้าร้านมาไม่ทันตั้งตัว ไอเราก็ตกใจทำตัวไม่ถูกไม่รุทุกคนเคยเป็นกันอ๊ะป่าว
"ลูกค้าที่เพิ่งเข้าร้าน เป็นทั้งญาติแล้วก็ลูกค้าของกรูในเวลาเดียวกัน" ~~~ ทะแม่งๆ ยังไงไม่รู้
แหะๆ กรูเอ๋อแดกเลยงานนี้...พี่เล่มาพร้อมพี่อีฟ เค้าเตรียมตัวไปเที่ยวจีนกัน กรูรับออเดอร์ซะ พี่อีฟสั่งบานาน่า สปลิท
พี่เล่แกสั้งไอซ์ คาร์ปูชิโน่ หุหุ พี่จุ๊บผู้จัดการถามว่า เป็นญาติกันหรอ เหอะๆๆ กรูตอบใช่ครับ โอกาสนี้เลยถือโอกาสแย็บๆ
ขอส่วนลดยี่สิบเปอร์เซ็นต์ซะเลย กรูเลยอ้อนให้พี่เล่เลี้ยงไอติมด้วยซะงั้น ได้ไอติมมาหนึ่งไพท์ (สะใจหล่ะงานนี้ งดเบิก
ไอติมมาหลายวัน).....กลายเป็นบิ๊กเซอร์ไพรส์สำหรับกรูไปเลย แต่ก็รู้สึกดีนะ ที่ได้บริการญาติพี่น้องเราเอง
เหอะๆ เล่าไปเหมือนจะฮากลับบ้านคราวนี้จะกินของที่ชอบให้อิ่มไปเลย คอยดูนะ เด๋วขากลับค่อยเอาของฝาก
มาให้นะเพื่อนๆ เจอกันวันอาทิตย์เว่ย
โ ด ม
 July 15 เหนื่อยจายยย~~~ฮั่ลโร ฮั่นโร๊....
เราหายหน้าหายตาไปกี่วันแล้วเนี่ยยย ??
ตั้งใจจะเข้ามาอัพบ่อยๆ แต่ก็ไม่มีเวลาซะที วันนี้ (วันอาทิตย์) ว่างทั้งวัน เลยมานั่งเล่นเน็ต
ที่ชวนชมซะเลย...
นับว่าเป็นเวลาร่วม 3 เดือนได้แระที่ยังไม่ได้กลับบ้านเลย คิดถึงบ้านโคตรๆ 25 กค. นี้ได้ฤกษ์ดี
กลับไปแนะแนวที่ รร. จังหวัด เลยถือโอกาสลางานที่ร้าน 3 วัน คงใช้เวลาอยู่กับพ่อแม่ แล้วก็น้อง
ให้น๊านนนนน นาน จนหายคิดถึงเลย คอยดูนะ
เออๆๆ ทุกคน เรามีเรื่องมาอัพด้วยเกี่ยวกับที่ทำงาน เอ่อ..คือว่า มันเป็นข่าวร้ายหน่ะ วันก่อนนู๊น
เราทำเมนูเสียอะ คือว่าไอติม 2 ที่ ที่ละ 2 scoops ดันลงไปจมกองกับพื้นเข้าหน่ะซิ งานนี้อดเบิก
ไอติมยาวร่วมครึ่งเดือนจนถึงวันที่ 20 เลยแหน่ะ แต่ก็ยังดีที่ร้านเค้าไม่คิดค่าแก้วที่แตก 2 ใบก็ปา
เข้าไปเกือบห้าร้อยบาทแระ กรูเลยสัญญากับตัวเองว่าจะไม่มีคำว่าแก้วแตกสำหรับนิธิอีกต่อไป
อังคารที่แล้วชวนพวกเพื่อนๆ หอคุณแม่ร่วมหกคนไปกินไอติมที่ร้านมาด้วย คือว่าใช้สิทธิ์พนักงาน
ลด 20% ซื้อ ไอติม 2 pints มากินด้วยเว่ย ออกเงินคนล่ะ 80 บาท ซื้อไอติมกินด้วย แฮะๆๆ ผลาญ
ตังค์ดีแท้ แต่ก็ดีนะที่เพื่อนชมว่าไอติมอร่อย คุ้มค่ากับเงินที่เสียไป
ช่วงนี้เรียนเรื่อยๆ เหนื่อยก็พัก เหอะๆ ไม่ช่ายแระ เรียนเท่าเรียนได้มากกว่า พอว่างๆ ก็มาฝึกศัพท์ เล่น
crossword กันที่ห้องสมุด อย่างน้อยวันละกระดาน เล่นเสร็จก็ถ่ายรูปเป็นที่ระลึกไว้ด้วย (ศัพท์อนุบาล
ทั้งนั้นเลย อิอิ)
และแล้วเรื่องไม่คาดฝันก็เกิดขึ้นกับกรูอีกจนได้ (ซวยซ้ำซ้อน) เมื่อวานเสิร์ฟเมนู FLOWER BLOSSOM ผิดโต๊ะ เลยต้องทำให้ใหม่ ของที่เสิร์ฟไปแล้วก็ลงของเสียไป ก็รู้สึกมึนๆ อยู่ช่วงนึงว่า ทำไม่ต้องเกิดข้อ
ผิดพลาดขึ้นอีก เครียดๆๆ จนเกือบจะร้องไห้ พี่ที่ทำงานบอกว่าอย่าคิดมาก แล้วตั้งใจทำงานต่อแล้วกัน
เลยมีกำลังใจขึ้นมาบ้าง พี่หว้าที่ทำเมนูเลยบอกกรูว่า พี่ก็ผิดที่ไม่ได้บอกก่อนว่าโต๊ะไหน เลยรับผิดชอบงด
เบิกไอติมคนละวัน ซึ่งสรุปแล้วว่ากรูจะได้เบิกไอติมอีกที่วันที่ 21 นี้(หวังว่าคงไม่มีการเลื่อนเวลาไปอีกน้า)
ฟังดูเหมือนเรื่องมันยาวววว เลยนะ บางทีเรามีเรื่องอึดอัด ก็ไม่มีเวลามาระบายกับใครหน่ะ ชีวิตกรูเหมือนขึ้นๆ
ลงๆ ยังไงไม่รุ คิดถึงพวกเพื่อนๆ 6/2 หว่ะ หวังว่าไม่นานคงได้มีโอกาสเจอกันนะ สู้ๆ เว่ย
บายหว่ะ
โดม
ปล. ใช่ว่ากรูจะซวยที่สุดในโลกเสมอไป เมื่อวานเลี้ยงลูกให้ลูกค้าคนจีน เค้าบิลโต๊ะ ให้ทิปตั้ง 120 บาท ปิดร้าน
หารเงินเลยรับทรัพย์เหนอะๆ เป็นทิปแยก 80 กว่าบาท แหน่ะ มีเงินค่าข้าวอีกหลายมื้อเลย 555+
June 18 18 วันที่ผ่านมากับ Haagen-Dazsเปิดเทอมขึ้น ปี2 แล้วเว่ยยย ! ...แก่ขึ้นอีกปีซะงั้น
จะว่าไปชีวิตในรั้วมหาลัยคงเป็นอะไรๆ ที่สั้นนะ ถ้าพูดถึง
เมื่อตอนอยู่มัธยมเรียนตั้ง 6 ปี แต่พอมาอยู่ที่นี่มันเหลือ
เพียงแค่ 4 ปีเท่านั้นเอง คบเพื่อน ไปเที่ยว เรียนๆๆ แค่นี้
คงไม่พอ ไอเราเบื่อๆ ก็เลยไปหางานทำ เก็บเกี่ยวประสบการณ์
ซะเลย...
1 มิถุนายน เริ่มงานใหม่ที่ร้านไอศครีม ฮาเก้น-ดาซ์ส เป็นอะไร
ที่ทำให้เรารู้สึกภูมิใจนะ จากร้านไอศครีมที่เคยหลวมตัวเข้าไปซื้อ
ไอติม 2 ลูก ที่ทำให้เรารู้สึกขยาดกับราคาที่สุดแสนจะแพงมากๆ
จนสาบานกับตัวเองว่าชาตินนี้กรูไม่เข้าร้านนี้อีกต่างหาก กลับได้กิน
ไอติมฟรีวันละครึ่ง จนถึง 1 ลูกฟรีๆ ด้วยซ้ำไป...(ก็แหงล่ะ พนักงาน
เบิกได้หนิ)
ที่ร้านมีพนักงานรวมแล้วไม่ถึง 10 คน ทุกคนให้ความเป็นกันเองดี
ถึงแม้ว่าแรกๆ ยังรู้สึกว่าไม่เป็นมิตรก็เหอะ พี่จุ๊บเป็นผู้จัดการใจดี ทียิ้ม
ให้กำลังใจทำงานตลอด พี่หว้า Supervisor ที่ดูขรึม ชอบถามนู่น
ถามนี่ตลอด ให้เราได้เรียนรู้อะไรหลายๆ อย่าง พี่พู่ พี่อาร์ม scooper
พี่เอม แนนอวบ แล้วก็รูมเมทกรู ไอร๊อฟด้วย ทำงานไปฮาๆ ขำๆ ดี
แต่ว่ามีคุณภาพ
ที่ร้านนี้ทิปดีนะ อาทิตย์แรกได้ 300 กว่าบาท อาทิตย์ที่ผ่านมา 200
แล้วอาทิตย์นี้จะเหลือเท่าไหร่ดีเนี่ย ! ก็กะจะเอาไปเป็นค่าข้าว ช่วยที่บ้าน
ประหยัดเงินไปอีกแรง อิอิ....หลายๆ คนสงสัยเราหายไปไหน ที่จริงแล้ว
ก็ยังอยู่วนเวียนหน่ะแหล่ะ เพียงแต่มีเวลาว่างไม่มาก วันนี้เจอน้องรหัสแล้ว
นิสัยดี ยิ้มตลอด ก็ถือว่าเราโชคดีไปที่ได้รู้จักคนดีๆ เพิ่มอีก 1 คน
เมื่อก่อนหวังว่านานๆ ทีได้มีโอกาสกินไอติม Swensens เพราะว่ามันแพง
วันนี้ไม่นึกไม่ฝันว่าจะได้มาไกลถึงขนาดนี้ เออ เพื่อนๆ ฝากอะไรทิ้งท้ายไว้
นิดนึงให้คิดกันเล่นๆ แล้วกันว่า...
"ทุกคนเลือกงาน..แต่งานไม่ได้เลือกทุกคนนะ"
ใช้ชีวิตให้คุ้มค่าล่ะ ประสบการณ์จะทำให้เราโตขึ้นโดยไม่รู้ตัว ไปก่อนนะ
เด๋วเข้างาน 5 โมงเย็น โชคดีมีชัยหว่ะ โอกาสหน้าเจอกันใหม่
โดม..
May 28 จะจบคอร์สซัมเมอร์แล้วเว่ยย...เห่ โหล๊~~~~ เพื่อนๆ...
ทำอีหยังกันอยู่เหนี่ย ???
 เราจะบอกทุกๆ คนว่า พรุ่งนี้สอบอีก 2 วิชา เราก็จะจบปี 1 แล้วนะ (เก็บหน่วยกิตไป 51 จาก 144)
รู้สึกเหมือนตัวเองเดินทางมาไกลยังไงก็ไม่รู้หว่ะ อีกไม่นานก็คงได้ทำงานจริงๆ จังๆ ซะที แต่ตอนนี้ก็
ทำงานขำๆ ที่ร้าน Haagen-Dazs ไปก่อนแล้วกัน (หลายคนบอกว่า เห็นเมิงพูดหลายรอบแล้วเนี่ย
 )อิอิ...คราวนี้เริ่มจริงๆ แล้วเฟ่ย เวลาบ่ายโมงตรงเป็นต้นไป
อาทิตย์ที่ผ่านมาขึ้นกรุงเทพ ไปสอบข้อเขียนโครงการเรือเยาวชนเอเชียอาคเนย์ ที่ รร.ศรีอยุธยามา
ข้อสอบยากอยู่นะมีทั้ง Reading, Writing Essay แล้วก็ Translation (ไม่รุจะผ่านรึป่าวเหนี่ย)
ส่วนใหญ่คนที่มาสอบวัยทำงานแล้วทั้งนั้นด้วย (รับอายุ 18-30ปี)...เสร็จจากนั้นก็ไปเดิน King Power
Complex สำนักงานใหญ่ในซอยรางน้ำ หุหุหุ ของราคาค่อนข้างสูง ประกอบกับไม่ค่อยมีสตางค์
เลยไม่มีอะไรติดไม้ติดมือมา
ก่อนกลับเที่ยว Central World เพลินไปหน่อย เดินงาน โมบายเวิร์ล กับ TK PARK เลยกลับหัวหิน
เกือบไม่ทันรถเที่ยวสุดท้ายซะงั้น...
ที่เล่ามาเหมือนจะเหนือยเลย เดินทางไปวันนึงกลับอีกวันนึง เลยเพลียๆ นิดหน่อย อิอิ แต่ก็ไม่วาย
เก็บภาพมาฝากเพื่อนๆ เหมือนเดิมนะ เออ! ช่วงนี้ฝนตกบ่อยๆ ระวังจะไม่สบายเอาล่ะ เป็นห่วงเหมือนเดิม
ข้าพเจ้าขอลาก๋อนล่ะ บ๊าย บาย คับ
DO-ME (ดู-มี = ทำฉัน แหะๆ)
ปล.
May 22 อาการล่าสุด.....โดยสำนักข่าว รอยเตอร์555+ ในที่สุดก็กลับมาอัพสเปซต่ออีกจนได้ (ไม่วาย ว่างจัด)
 เฮ้เพื่อนๆ วันนี้เราไปล้างแผลติดต่อกันเป็นวันที่ 6 แล้วน้า.....รู้สึกได้เลยว่าแผลหายดีขึ้นมากเลย
(ก็แหงล่ะ เวลาทายาฆ่าเชื้อแสบน้อยลงหนิ หึหึหึ) เออลืมบอกไป เราถามพยาบาลแล้วยาฆ่าเชื้อหน่ะ
เค้าเอาเบตาดีน ผสมกับแอลกอฮอล์ฆ่าเชื้อ มันเลยแสบสนิท..นิธิส่ายหน้า อย่างที่เห็นในวิดีโอยังไงล่ะ
เมื่อวานเปรี้ยว...ออกไปกิน Sizzler กับตาปัน ป้าฟาโรห์ แล้วก็เหมียวมา 4 คน (ถือว่าเป็นครั้งที่ 3 ตั้งแต่
มาอยู่ที่นี่)...อร่อยดี หลังจากที่ไม่ได้ออกไปกินข้างนอกมาหลายวันเนื่องความขัดข้องทางร่างกาย เหอะๆ
มากินที่นี่ทั้งทีเลย เห็นคนในร้านน้อยๆ อยู่ก็เลยถือโอกาสหยิบกล้องขึ้นมาถ่ายเล่นซะ (อัพลงสเปซแล้ว ชมได้ๆ)
เสร็จจากนั้นไปรับเพื่อนที่ทำงานอยู่ Haagen-Dazs มันบอกว่าผู้จัดการทำตารางงานเรา
ออกมาแล้วนะ เริ่มงานได้ตั้งแต่วันที่ 1 เป็นต้นไป เย้ๆๆ ดีใจจัง แต่ไม่รู้ว่าแผลจะแห้ง
หายทันอ๊ะป่าวดิ (บ้านใครเล่นของ ช่วยภาวนาให้เราด้วย)
บางทีเวลาไม่สบายก็ดีเหมือนกันนะ เพื่อนๆ พ่อแม่พี่น้องโทรมาแสดงความเป็นห่วงคอยดูแล...ก็จะพยายามคิดในแง่บวกไว้
ก็แล้วกัน อดีตมันกลับไปแก้ไขไม่ได้ แต่กรูจาจำมันไว้เป็นบทเรียนไปจนตายเลยล่ะ
(ใครอยากรู้ว่าเป็นไง ไปหาค้อนมาทุบ ให้เล็บแตกเล่นๆ ดูแล้วกาน อิอิ ล้อเล่นๆ เว่ย)...ช่วงนี้ว่าง 3 วิชาที่เรียน
ซัมเมอร์ปิดคอร์สลงแล้ว รอสอบอีกที 28-29 พ.ค. ก็คงต้องอ่านหนังสือ สู้กับชีวิตต่อไป...(สู้โว้ยยยยยยยย !)
.....หิวแล้ว ขอตัวไปกินข้าวเย็นก่อนนะ คราวหน้าจะเข้ามาอัพเดตข่าวคราวใหม่
 โชคดีเพื่อนๆ บ๊าย บาย คับ
May 19 เรื่องมันมีอยู่ว่า [{I GOT AN ACCIDENT !}]จะมีใครรู้ซักกี่คนเนี่ย ว่าหัวแม่ตรีนกรูเดี้ยงอยู่......(โอ๊ยๆ)
พอนึกถึงต้นเหตุทีไร อดคิดถึงเพลงของ Emotion Town ไม่ได้ทุกที แหะๆ มันไม่ใช่เพลง
เหตุเกิดจากความเหงาหรอกนะ ขอเปลยนเป็นเหตุเกิดจากความ"เขลา" แทนแล้วกันนะ
มา ตามมา เด๋วจะเล่าให้ฟัง ว่ามันเกิดอะไรขึ้นบ้าง...
เมื่อช่วงประมาณ 16.45 น. ของวันที่ 16 พฤษภาคมที่ผ่านมา ข้าพเจ้าได้เดินออกไปนอกระเบียง
เพื่อที่จะทำการซ่อมบานเลื่อนที่จากเดิมมันพังอยู่แล้วข้างนึง แล้วอีกข้างมันเลื่อนเข้าหาข้างที่พังไม่สนิท
ข้าพเจ้าก็ได้ทำการยกบานเลื่อน เลื่อนไปเลื่อนมา ให้มันเข้าที่ แต่แล้ว เหตุการที่ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น
-_-"
อ๊ากกกกส์
บานเลื่อนตกร่องลงมาสับเล็บที่นิ้วหัวแม่เท้าด้านขวาของข้าพเจ้าเข้าอย่างจัง ข้าพเจ้ารู้สึกถึงหัวแม่เท้า
ที่ไร้ความรู้สึก เลยก้มลงไปดูว่าเกิดอะไรขึ้น ภาพที่ได้เจอคือ เลือดจากเล็บที่ขาดออกเป็น 2 ส่วนของ
ข้าพเจ้าได้กระเซ็นออกมาเป็นลิ่ม (เลือดข้นมากๆ) ด้วยความที่ข้าพเจ้าตกใจ เลยร้องไห้ออกมาอย่าง
คนไร้สติ (ก็กลัวเลือดมาแต่ไหนแต่ไรอยู่แล้วหนิกรู) แล้วรวมรวมกำลังที่เหลืออย่นั้น เอาบานเลื่อนพิงผนัง
หยิบมือถือโทรตามเพื่อนให้มาช่วย (ตอนนั้นเมทไม่อยู่) แล้วกระโดดกระเผกๆ ไปเปิดล๊อกประตู
นั่งร้องไห้จนรุ่นพี่เข้ามาปฐมพยามบาลเบื้องต้น ระหว่างนั้นแม่บ้าน ยาม เพื่อนห้องข้างๆ ก็เข้ามามุงดู
ข้าพเจ้าอย่างตกใจ (คนนะ ไม่ช่ายหมีแพนด้า มามุงดูอยู่ได้ ในใจคิดตอนนั้น) ก่อนที่จะถูกส่งตัวไปยัง รพ.
พี่พยาบาลฉีดยาชาให้ 2 เข็มที่นิ้ว จากนั้นก็ได้ทำการลอกเล็บที่ตายออกโดยไม่รอให้ยาออกฤทธิ์เต็มที่
(มี case ฉุกเฉินรออยู่ เลยต้องรีบ) เมื่อลอกเล็บเสร็จแล้ว พยาบาลบอกว่าต้องลอกออกทั้งหมดนะน้อง
ความรู้สึกตอนถูกถอดเล็บที่เหลืออกนั้น เหมือนกับว่า ให้ใครไปเอามีดมาทิ่มข้าพเจ้าให้ตาย ยังจะดีกว่า
ปากกัดผ้าห่ม ร้องไห้ออกมาราวสายเลือด (อันนี้เวอร์ไป อิอิ) พอพยาบาลเย็บแผลเสร็จก็ยกมือไหว้ ขอบคุณ
ที่เค้าช่วย เพื่อนประคอง ขึ้นรถกลับหอ
จากวันนั้นจนถึงวันนี้ กรูต้องไปล้างแผลที่ รพ วันละหน ความรู้สึกเหมือนเข้าลานประหารชัดๆ เพราะพยาบาล
ต้องทายาฆ่าเชื้อ ซึ่งทำให้แสบแผลมากๆ ดังที่เห็นได้จากวิดีโอคลิปทางด้านซ้ายมือ เนี่ยวันนี้ก็ต้องไปอีก
งานที่ Haagen-Dazs ก็จะเริ่มแล้วด้วย ไม่รู้จะทันหายดีรึป่าว (เซ็งเป็ดเลยกรู)
ทั้งหมดนี้คือเรื่องที่เกิดขึ้นกับข้าพเจ้า คราวหน้าทำอะไรคงต้องระวังให้มากกว่านี้แล้วล่ะ (เข็ดจนตาย ไม่เอาแล๊วว)
ปล. เมื่อวานเจอคุณคริสโตเฟอร์ ไรท์ ที่ตลาดโตรุ่งด้วย เค้ามาถ่ายทำรายการ Christ Delivery หน่ะ
ขอเค้าถ่ายรูปได้ด้วย ใจดีจัง
May 16 วารสารศาตร์ มธ... (สิ่งที่ใช่ ในอดีต)hello everyone,
ซำบายดีบ่ทุกๆ คน ช่วงนี้แย่หน่อยนฝนตกค่อนข้างบ่อย หุหุ
เสาร์อาทิตย์ก่อนไป กทม มาด้วย เยี่ยมหลานสาว กับนัดเจอเพื่อนๆ เที่ยวกัน ฮาดีนะ
ศุกร์ที่แล้ว ขึ้นกรุงเทพตอนเย็น ถึงบ้านเกือบ 4 ทุ่มแหน่ะ พี่ต่ออกมาเปิดประตูให้
ที่บ้านพี่แอนเปลี่ยนไปเยอะเลย เพราะว่าห้องข้างล่างถูกเนรมิตให้กลายเป็นห้องเลี้ยงน้องเอมิ
เช้ามาวันเสาร์ นัดเจอเหมียวที่มาบุญครอง ได้หนังสือมาเล่มนึง เป็น Arabic Phrase Book
(ต้องขยันหน่อยเทอมหน้านี้ หึ่มมม) และตอนนั้นเอง ก็ตรงกับช่วงที่ผล admission
ออกมาอย่างเป็นทางการ เลยโทรไปเช็คกับเอก ปรากฎว่า
.
.
.
.
.
กรูติด คณะวารสารศาสตร์ ม.ธรรมศาสตร์ (โว่ยยยย โอ่ยยยๆๆ) อันดับ 1 ซะด้วยคะแนน 7200 กว่าๆ
.
.
.
.
.
.
ความรู้สึกตอนนั้น มันเฉยๆ หว่ะ ปนกันกับลังเล เหมียวกับป๊อปบอกว่า มธ เชียวนะโดม
เสียเวลาปีนึงไม่เห็นเป็นไรเลย จะได้เจอกันบ่อยๆ ด้วย คือว่าตอนนั้น ไม่จะเอาไงดี เลยตั้งใจ
กลับไปตั้งหลักที่บ้านพี่แอนก่อน ปรึกษาพี่แอน พี่แตน แล้วก็พี่ต่อ สุดท้าย ลงเอยตรงที่ อยู่ที่
หัวหินต่อหน่ะดีแล้ว เรียนอีกนิดส์ เดียวก็จบ หางานทำได้เลย อีกอย่าง ไม่อยากให้พ่อแม่เสียตังค์
มากไปกว่านี้ด้วย (บอกตรงๆ สงสารที่บ้านหว่ะ) เอาเป็นว่า กรูจะ fight กับธุรกิจการบินที่นี่ต่อแล้วกัน
คือว่าอันที่จริงแล้ว พวกคณะนิเทศอะไรพวกนั้น มันก็คณะในฝันของเรา แต่เราเคยวาดฝันตรงนั้นไว้เมื่อปีที่แล้ว
เราไม่คว้ามันเอง เลือกคณะเอง แล้วก็วางมันทิ้งไว้เป็นกระดาษโน๊ต เล็กๆ 1 ใบ โดยที่ไม่ได้
ใช้ประโยชน์อะไรกับมันเลย ปีนี้เราเลยนึกสนุกยื่นมันเล่นๆ ดูไง ถึงไม่ค่อยเสียใจเท่าไหร่ (แต่เสียดายเล็กๆ แทน)
หวังว่าทุกคนจะเข้าใจนะ บายล่ะ พรุ่งนี้เรียนเช้า
โชคดีคับ
ปล.
จะได้หาที่พักให้ทัน (หรือไม่ก็แอ๊บเนียน อยู่หอเราก็ได้)
May 08 Hello ! A-Mi Junghey guys,
say hi อีกครั้งนะ วันนี้ไม่มีไรมาก คือว่าอยากจะอัพเดตเรื่องราวในบรรดาญาติพี่น้องให้ฟังกาน...
คือว่า เมื่อวันอาทิตย์ที่ผ่านมาหน่ะ เรานัดเพื่อนๆ หอคุณแม่มาทำงานที่ชวนชมกัน เลยเอาโน๊ตบุ๊คมานั่งเล่น
wireless กันข้างล่าง ไอเราส่วนตัวพอต่อเน็ตได้ปุ๊บ ก็มักจะเข้า MSN ก่อนเป็นอันดับแรก เพื่อที่จะดูว่า
ใครบ้างที่ ออนไลน์อยู่ มีเมลล์ใหม่กี่ฉบับบ้าง.......ปรากฎว่ามีเมลล์ใหม่ถึง 3 ฉบับด้วยกัน
เราเปิดเมลล์อ่านผ่านไป 2 แล้วนะ พออ่านฉบับสุดท้าย พี่หมันเป็นคนส่งมาให้ มีรูปเด็กแรกเกิดคนนึงเป็นไฟล์ภาพที่ถูก attched
อยู่ (Hotmail เครื่องเรามันไม่ได้อ่านไทยอัตโนมัติ ต่อแก้ก่อนทุกครั้งที่ encoding)...แล้วจู่ๆ ส้มก็บอกเรา
ว่า เห้ย ดูเด็กคนนั้นดิ โตขึ้นมาต้องหน้าตาดีแน่เลย ไอเราก็ถามส้มกับว่าดูยังไง ก็แค่เด็กทารก ส้มก็บอกดูทรงคิ้วซิ
ยาวพอประมาณ ตาโต มีดั้ง เด็กคนนี้น่ารักจัง (ในใจเราก็นึกว่าเมลล์ลูกโซ่ที่ส่งต่อๆ กัน) ไอเราเลยเลื่อน scholl bar
ลงไป จนกระทั่ง..............................................................................................................
...............................................................................................................................
...............................................................................................................................
......................................(รูปพี่แอนกับพี่กอล์ฟถ่ายรูปกับน้องคนนั้น)..........................................
...............................................................................................................................
...............................................................................................................................
อ๊ากกกกกกก
.
.
.
.
.
เอ้า! นั้นหลานตูนี่หว่า นึกขำอยู่ตั้งนานที่นั่งฟังส้ม วิจารณ์เรื่องหน้าตาอยู่ตั้งนาน เลยโทรไปทักทายกับพี่แอน อิอิ
(เหมือนเราจะตกข่าวไปรึป่าวไม่รุ) พี่แอนเลยบอกว่าชื่อน้อง เอมิ ชื่อจริงเด็กหญิงเอมิกา แปลว่า ผู้ไม่อยู่โดดเดี่ยว
ชื่อเล่นเอมิก็มีความหมายนะ แต่จำไม่ได้ คลอดออกมาตอนเที่ยงวัน ช่วงตัวยาว(อันนี้เราว่าได้พ่อนะ) ก็ถือว่าเป็นฤกษ์
งามยามดี เป็นข่าวดีอีกหนึ่งข่าว มาขยายให้เพื่อนๆ ฟังกัน (เอ้าล่ะ ถึงเวลาส่งเสียหลานสาวทดแทนพระคุณแล้วล่ะ) May 05 มีเรื่องมาอัพ อัพ อัพ...เพื่อนๆ
อยากจาบอกว่า วันนี้ไปสมัครงานมาเน้อ ที่ร้านไอศครีม Haagen-Dasz
อาจจะได้เริ่มงานประมาณวันที่ 20 กว่าๆ งานนี้ได้งานได้เงินกันอีกแล้ว
(แต่ก็ไม่ลิมว่าคงได้เหงื่อ)...
ช่วงนี้มีกิจกรรมกับเพื่อนๆ ธุรกิจการบินจากศูนย์ใน ไม่ค่อยว่างเข้ามาในนี้บ่อย
นักเท่าไหร่น้า แต่ถ้าอะไรคืบหน้า จาเข้ามาบอกอีกทีนึง
เออ...เพื่อนๆ ที่ไป work&travel ใกล้จากลับมาแล้วเน้อ ดีใจจัง
คิดถึงแกหว่ะ..ดากานดา..
บาย
ไข่ย้อย (555+)...
ปล. Spidey 3 สนุกมากๆ อย่าลืมไปดูให้ได้นะ April 30 ควันหลงวันเกิด... เหนื่อย จังเลย..การบ้านล้นมือเลยตอนนี้
ถึงงานจะยุ่งก็ตาม ข้าพเจ้าก็ไม่วายสละเวลามา uPDate อีกจนได้ อิอิ...
วันเกิด 24 ชม. ของฉาน มีกิจกรรมดังนี้
05.00 น. แหกขี้ตา ล้างหน้าไปตักบาตรในตลาด ส่งปุ๋ยที่ถานีรถไฟ จิบชาร้อน กลับหอ
07.00 น. หลับต่อ
11.00 น. เพื่อนเอก กับ เพื่อนนุ๊ก โทรปลุกให้อาบน้ำไปทำงาน
12.30 น. ไปทำงานที่ Prime Nature รับงาน Charity Golf with AMERICAN EXPRESS
22.30 น. เลิกงาน รับตังค์ 500 บาท
อ่านแล้วดูเหมือนไม่ค่อยได้ทำอารายเลยน้า แต่ก็ยังดีที่วันเกิดได้ทำตัวเปนประโยชน์ หาเงินเข้ากระเป๋าตัวเองบ้าง
(หลังจากที่ปล่อยให้มันไหลออกจากระเป๋า ไหลออกแล้ว ไหลออกเล่า เอิ๊กกกกส์)
อ่า......ลืมสรุปยอดรวม SMS ที่เพื่อนๆ ที่รักส่งมาให้ในวันเกิดเด้อ รู้สึกว่าจะมีประมาณ10 กว่า ฉบับ เด๋วขอนับแป๊ปนึง
(3 นาทีผ่านไป)
รวมแล้วเบ็ดเสร็จ 13 ฉบับ แล้วก็มีอีก 1 ฉบับย้อนหลังโดยรูมเมทข่อยเอง
นอกจากนนั้นพี่เบลล์ให้ คุกกี้เป็นของขวัญ (ชิ้นเดียวจริงๆ ปีนี้) จงใจให้เราอ้วนรึป่าวไม่รุนะ
แล้วก็ยังมีการ์ดอวยพรอีก 1 ใบ โดยเพื่อนใหม่คนนึง ยังไงจะแนะนำให้รู้จักทีหลังแล้วกาน
สุดท้ายนี้ ขอขอบคุณเพื่อนๆ ทุกคนที่ข่อยฮู้จัก ข่อยฮัก ขอบคุณสำหรับทุกๆ สิ่งที่เพื่อนๆ ทำให้เน้อ ขอให้เราเป็นเพื่อนรักกาน ตา..........หลอดดดดดดด..........ปายยยยยย
Dome.
ปล. รูปตอนทำงาน จะใส่เพิ่มให้ทีหลัง ตามไปดูในอัลบั้มได้เรย...... April 22 Let's go swimming !เมื่อวาน...ไปเล่นสวนสนุก
วันนี้...พอวิ่งเสร็จ ก็ไปเล่นน้ำทะเลต่อเลย
รู้มั๊ย ? เวลามีอะไรที่เครียดๆ หรือไม่สบายใจ เราจะชอบไปเที่ยวทะเลนะ เรามองออกไปยังเส้นขอบฟ้า มองไปจนสุดลูกหูลูกตา ก็มีแต่น้ำทะเล ดูมันไกลออกไปแบบไม่มีที่สิ้นสุดเลยล่ะ บางทีมีอะไรอยากระบาย ก็จะไปตะโกนลงทะเล (ดูคนข้างๆ ด้วยล่ะ เด๋วเค้าจะหาว่าบ้าเอาได้ อิอิ)...ไงก็ขอบจายเพื่อนเอก นุ๊ก แล้วก็คริสนะเว่ย ที่อุตส่าห์มีน้ำใจให้กรูซ้อน 4 ถ่อไปถึงทะเลจนได้
กลับหอมาไม่มีไรทำ ยืมหนังเรื่อง "CLICK" = คลิก รีโมทรักข้ามเวลา มาดู เนื้อหาดีนะ อ่านในพันทิพย์ตอนที่มันฉาย แต่ไม่มีโอกาสไปดูในโรงหนัง เออๆ เรื่องหน้าเราว่าจะไปดู Spiderman 3 แบบ 3 มิติ ที่กรุงศรี IMAX ที่กรุงเทพ อ่า...บ้ามาหลายปีแล้วเรื่องนี้ รอดูภาค 3 อย่างเดียวเลย เพื่อนๆ ที่อยู่กรุงเต้ป ผู้ใด๋ว่าง ไป๋เบิ่งกับข่อยหน่อยเด้อ~~~
พรุ่งนี้มีเรียนเที่ยง แต่ทำไมเพลียๆ ยังไงไม่รุ ไงก็ไปนอนก่อนนะ ไว้เจอกานคราวหน้า
Bye bye.
Will you still love me in the morning ?
(เมื่อยามเช้า คุณจะยังรักชั้นอยู่มั๊ย ?)
words from <-CLICK->
April 20 สิ่งที่ฉันเป็นใน Me...Myselfหว่ะ ฮะ ฮ่า...
อีก 8 วันกับการบรรลุนิติภาวะของข้าพเจ้า (น่าภูมิใจ หรือเสียใจดีวะเนี่ย)...ไงก็เตรียมตัว count down กันได้เรยยตั้งแต่ตอนนี้... วันนี้ตื่นแต่เช้าไปเรียน Els หลังจากที่เมามายกับกิจกรรม on the beach กันเมื่อคืนที่ชายหาดหัวหินกับเพื่อนๆ คิดอารายได้หลายเรื่องเลย...งานนี้เสียจายสร่างเมาเร็วไปหน่อย เลยชวดไม่มีคนมอมเหล้ากรูเลย (อดเสียตัวซะง้านน 555+)
อยากบอกว่าไปดูหนังเรื่อง"ขอให้รักจงเจริญ" หรือชื่ออังกฤษว่า Me...Myself มาแล้วด้วยวันนี้ หนังน่ารักดี อนันดาเล่นเป็นตุ๊ดความจำเสื่อม นางเอกหน้าเหมือน มด โฟร์-มดเลยอ่า เราว่าเปนอีกเรื่องนึงที่อยากแนะนำให้เพื่อนๆ ไปดูนะ แถม OST.ประกอบหนังโดนๆ อีก อย่างเพลงสิ่งที่ฉันเป็นของ Ebola แล้วก็เพลงฟั่นเฟือน ของพงษ์พัฒน์ แล้วก็มีแบบ cover ใหม่ด้วย (กำลังหาโหลดอยู่ทั้ง 3 เพลงเลย)...
พรุ่งนี้น้องๆ มาเรียน intensive อีกรอบเริ่มลงทะเบียนที่ canteen ก็ต้องเริ่มใช้ชีวิตอยู่คนเดียวอีกแระ (roommate ข้าพเจ้าไปเป็นพี่ staff หนิ) แต่ไม่เป็นไรแล้ว อยู่คนเดียวได้เองจนชินแล้วล่ะ ไงก็ Thank U เพื่อนๆ หลายๆ คนที่คอยให้กำลังใจกรูเสมอนะ อะไรที่ดีๆ เราก็อยากจะจำมันไว้ตลอดไปอ่า แต่อะไรที่นึกถึงแล้วรู้สึกแย่ๆ หน่ะซิ ถึงเวลาแล้วที่เราจะต้อง "ลืม" มันให้ได้ ถึงแม้ว่ามันจะยากเย็นเพียงใดก็ตาม
ขอให้รักจงเจริญ
โดม...
ไม่อยากรู้ว่าตัวเองเป็นใคร
ไม่อยากรู้ว่าเคยรักใคร
ไม่อยากรู้ว่าเคย เคยถูกใคร หลอกจนเสียคนอย่างนี้ ไม่อยากรู้ว่าตัวเองเป็นใคร ไม่อยากรู้ว่าเคยนอนร้องไห้ ไม่อยากรู้ว่าเคย เคยให้ชีวิตใครไป April 18 ทั้งรักทั้งเกลียดเห้อ..(อะไรวะ มาถึงก็ถอนหายใจ)
อิอิ..ไปวิ่งมาด้วยเว่ยวันนี้ หลังจากที่ลายเซ็นต์วิ่งครบทั้ง 20 ลายเซ็นต์แล้ว (เอาสมุดวิ่งไปขึ้นหิ้งพี่อ๋อยซะเลย)..เหนื่อยดี แต่ก็ได้ออกกำลังกาย ใครยังวิ่งไม่ครบ ชวนเราไปวิ่งเป็นเพื่อนได้นะ ยินดีทุกเมื่อ
วันนี้เรียน Eng สืบค้น + ทักษะการเรียน ฮาดี (ก็จารย์ Mark สอนหนิ หุหุ) แล้วก็สนุกด้วย พูดง่ายๆ ว่าเรียนแล้ว get อะ ใน class มีรุ่นพี่เรียนด้วย ทั้งปี 2 ปี 3 ไอ้เราเป็นน้องก็อ่านะ ทำไรเกรงใจรุ่นพี่หน่อย เด๋วจะหาว่าเทียบรุ่นได้...เรียนเสร็จกินข้าวเที่ยง กลับหอ ดีใจ มีน้าคนนึงไม่รุจักด้วยนะ รับกลับชวนชม (ขอบคุณเค้าไปแล้วล่ะ อย่างว่า คนไทยเหมือนกัน มีน้ำใจเว่ย)
เมื่อคืนดูเพื่อนสนิทค้างอยู่แผ่น 2 กลับหอมาว่าจะดูต่อ พอหนังจบทำท่าจะหลับ เพื่อนๆ ตัวดีมาชวนไปสมัครงานที่ McDonald ซะง้าน เลยไปกับเค้าด้วย เสร็จจากนั้นก็กิน Burger King มื้อ อภิมหาสมนาคุณ (ซื้อไก่ แถมเฟนฟรายส์ แถมน้ำเป๊ปซี่แก้วใหญ่ and more... ใช้เส้นพี่ฟาโรห์ อิอิ) อิ่มจนวิ่งเกือบไม่อดเลย แต่ก็ฝ่านมาได้ทั้ง 4 รอบด้วยดี...
เคยเป็นบ้างป่ะ กับคนที่เราไม่ได้คิดอะไรด้วยแล้วอ่า ธรรมดามันต้องไม่ชอบเค้า หรือยังรักเค้าอยู่ใช่ป่ะ ? แต่ทำไมเรารู้สึกทั้ง 2 อย่างเลยไม่รุใจนึงก็ยังรักอยู่นะ (แต่คงแสดงออกมาไม่ได้หรอก..ใจเค้าปิดสนิทแล้วหนิ) แต่อีกใจก็เกลียดไม่อยากเจอหน้าหว่ะ (อาจจะเพราะว่า เค้าอาจจะทำสีหน้าไม่ดีด้วยใส่มั้ง เลยไม่ชอบ)...เอาเหอะ จะจำแต่เรื่องดีๆ เอาไว้ เก็บมันไว้ในใจตลอดไปก็แล้วกัน (แอบเซ็งเล็กน้อย -_-")..........แต่ยังไงก็เหอะ บางคนเค้าบอกเอาไว้นะว่า "จากโดยตายจาก ดีกว่าจากแล้วไม่ตาย" เห็นทีเราว่ามันจะเป็นจริงนะ ขืนอยู่ เจอกันก็ปวดใจ เอาหน่า Time will heal all wounds = เวลาจะรักษาทุกๆ บาดแผล สู้ต่อไป ทาเคชิ 5 5 5
พร่ามมากไม่ได้ เด๋วต้องออกไปรับเพื่อนอีก บายล่ะ
See YoU...
เพลงใน SpaCe เราเพราะนะ เก็บมันไว้ในใจ ของ Crescendo ไงก็ลองฟังดู แล้วคิดตามเนื้อหาเพลง ได้ความไงเม้นท์ไว้บอกเราด้วย (อยากรู้ ว่าถ้าเรื่องแบบนี้เกิดกับพวกนาย พวกเธออะ จะทำไงต่อ) ไงก็เอาเนื้อไปร้องตามด้วยแระกาน เหอะๆ ไปจริงๆ แระ bye คับ
วันที่ไม่มีใคร หัวใจโดนทำร้ายมา
ต้องการแค่เพียงสายตาของเธอ วันที่แสนมืดมน ฉันเองอับจนหนทาง แค่มีเธอไว้คอยรับฟังเรื่องราว เปลี่ยนคืนวันที่โหดร้าย เปลี่ยนดวงใจที่เจ็บช้ำมา
เปลี่ยนชีวิตที่เหนื่อยล้าให้สดใส วันที่ใจโบยบิน ได้ยินแต่นกร้องเพลง
มองทางไหนก็มีแต่สิ่งที่สวยงาม ใจฉันดวงเดิมๆ กับวันและคืนที่เผลอไป กับอีกคนที่คอยสุขใจไปด้วยกัน ได้แต่คิดว่าผิดไหม ที่มีใจให้ใครสองคน
ที่เข้ามาในวันเวลาที่ต่างกัน อยากแบ่งดวงใจฉันไปเป็นสองดวง
หากว่าฉันนั้นกลายเป็นสองคนก็คงดี ไม่ต้องมีใครปวดใจ กับสิ่งดีๆที่เธอนั้นให้มา กับวันเวลาและสายตาที่แสนดี มันไม่อาจหนี (ความจริงไปได้ เก็บมันเอาไว้(อยู่ในใจ/ตลอดไป)) )))***(((
April 17 update photo !หวัดดีอีกหน แหะๆ... เข้ามา Update รูปให้ดูเน้อ พร่ามอย่างเดียว เด๋วเพื่อนๆ จะเบื่อเอา อิอิ เราได้รวมรูปภาพที่คัดสรรมาเป็นอย่างดี (รึป่าว ??) ให้เพื่อนๆ ได้ชมกันเล่นๆ 100ภาพพอดีเป๊ะ(อันเดียวกับที่เอาไปอัดที่กทม) หน่ะแหล่ะดูให้หายคิดถึง แล้วว่างๆ จะเข้าไปเยี่ยม space เพื่อนๆ บ้างแล้วกัน วันนี้ขอตัวก่อน บายล่ะ Good Night ชีวิต ขึ้นๆ ลงๆเห้อ....ถึงหัวหินแล้วจนได้นะเรา
ดีใจหว่ะได้เจอเพื่อนอีก สนกไปอีกแบบ เมื่อวานไปวังหลังได้เสื้อมือ 2 มา 2 ตัว รองเท้าเก่าๆ อีกคู่ หมดไป 600 ก่าๆ (เอาหน่า ให้รางวัลชีวิตบ้าง)...กลับมานี่เลยมีเทศกาลกินแกลบกันอีกยกเลย หุหุหุ
อย่างว่าแหล่ะ ตัวกรู ของกรู ..คิดอารายได้ขึ้นเยอะ.. เลยอยากทำไรก็ทำ หาความสุขใส่ตัวเองบ้าง หมอดูบอกว่าดวงจาขึ้นไปจนถึงอายุ 22 <---- ยังไงก็ขอให้เป็นอย่างที่เค้าบอกแล้วกาน เรียนรู้โลกกว้างไปเรื่อยๆ แระกาน
กลับมานี้จาชวนเพื่อนๆ ไปวิ่งกานทุกวันเลย ฟิตหุ่นหนย่อย ไม่อยากอ้วนเพละตอนอยู่ปี 2 เผื่อมีใครหันมองบ้าง (อิอิ มองการณ์ไกล)...เพื่อนเก่า ใครว่างอยู่มาเยี่ยมบ้างเน้อ ที่พักพร้อม คิดถึงทุกคนเลย เด๋วไปเรียน ENG ต่อแระ
Miss U all...
ปล. ต้นเดือน พ.ค. อยากไปเที่ยวเกาะลันตากับที่บ้านอ่ะ (เพี้ยง ถ้าไม่มีสอบนะ โดดเรียนไปดีก่า)
แนนกับพี่หญิงรีบๆ กลับมาน้า จารอของฝากจากอเมริกา หุหุ April 15 GaMe & GamBlinGเมื่อคืนนอนดึกเลยหลับเพลิน ตื่นเกือบเที่ยงเลยอิอิ...แต่วันนี้แปลกหว่ะ แบบว่ามันรู้สึกตัวกึ่งตื่นแล้วอ่า แต่ยังฝันอยู่เลยว่าเล่นเกมส์บังคับตัวเองเป็นพระเอกเกมส์ Metal Gear อยู่เลย (อย่างเงี้ยแหล่ะ คนมันอยากเป็นสายสืบ หุหุหุ) เล่นไปได้พักตื่นขึ้นมา เหมือนมันยังค้างๆ คาๆ อยู่ ล้มตัวลงนอน หลับต่อไปเพื่อที่จะปราบบอสต่อ แต่ไอบอสนี้มันปราบยากชิบ เลยอารมณ์เสีย ลุกขึ้นจากที่นอนมาล้างหน้าแปรงฟันซะเลย (ไม่เล่นมานแล่ว)
วันนี้วันที่ 14 ก็ยังเป็นวันสงกรานต์อยู่นี่นา...แต่ก็แปลก ปีนี้แถวแถวบ้านกรูฝนดันตกซะง้านนน (น่าร้อนอยู่นะเนี่ย !) นั่งเล่นคอมพ์ถึงบ่าย 2 น้าโทรมาให้อาบน้ำ เด๋วจะออกไปหาไรกินกานที่โลตัสกาน หว่ะ ฮะ ฮาาาาาา....นาทีทองมาถึงแล้ว สุกี้เอ็มเคของโปรด หุหุหุ กินกันพุงแตกไปข้างนึงเลยจากนั้นไปเล่นเกมส์ตู้เอาค้อนทุบตุ๊กตาที่โผล่จากหลุม 9 หลุม (อายๆ ไงไม่รุ เด็กตัวเล็กๆ ที่อยู่ข้างๆ มุงใหญ่เลย แหะๆ)...ไม่เล่นแระเหนื่อย ไปหาหนังสืออ่านที่ SE-ED ดีก่า ก่อนที่จาลงมาพบน้า แล้วก็มานั่งกิน เพรสเซิล ที่ Auntie Ann (<--- สะกดผิดอย่าว่ากานเน้อ) ก่อนกลับบ้านซะง้าน
ตกเย็นอยู่บ้านน้านั่งดูตอนเสิร์ต ป้าเบิร์ดเปิดฟลอร์ จบ ตูนชวนไปดูหนูลงรู แถวๆ บ้านหว่ะ (อ่ะๆ ไม่รุจักหล่ะซี่ เด๋วอธิบายให้ฟัง)...
หนูลงรู เป็นการพนันชนิดนึงน้า ที่มีติกาอยู่ว่า เค้าจากั้นคอกเป็นวงกลม แล้วก็เจาะรูเล็กๆ รอบๆ 60 รูได้มั้ง โดยมีการต่อท่อตันทั้ง 60 รู กลางคอกจะมีปี๊บใบนึงขังหนูเอาไว้ ก่อนเล่นเค้าจะมีการเสนอของเดิมพัน (เหมือนบิงโกตามงานกาชาดหน่ะแหล่ะ) แล้วก็ขายแผ่นป้ายประจำรูทั้ง 60 ใบ เพื่อที่จะเสี่ยงดวงเอาว่าหนูจะวิ่งเข้ารูไหน หนูเข้ารูใครคนนั้นก็รับของรางวัลไปเลย อิอิ ง่ายๆเล่นมาหลายตา ไม่เคยถูกกับเค้าซักที ผิดกับไอตั๊กน้องตูน ได้หม้อหุงข้าวกับหมออีก 3 ใบ แถวโค๊ก 1.25 ลิตร อีก หูยยย อารายมันจะเฮงขนาดนี้วะยังดีที่มีของติดไม้ติดมือกลับบ้าน (แม้ว่าจะไม่ได้ด้วยน้ำพักน้ำแรงเราเองก็เหอะนะ)
กลับบ้านมารีบเปิดทีวีดูรายการ จับเข่าคุย return เรยย วันนี้สรยุทธ์สัมภาษณ์ เปมิกา หุหุหุ (ที่กำลังเป็นข่าวร้อนแห่งปี กรณีหมอประกิตเผ่า) เราดูเค้าพูด เหมือนไม่มีพิรุธเลยอ่ะ เอ...หรือว่าเปมิกาอาจจะเป็นแพะก็ได้นะ Who gonna know ?
ตี 1 ก่าๆ เลยโว้ย พรุ่งนี้ขึ้นรถไฟอีก...กระเป๋าก็ยังไม่ได้จัด อิอิ ขี้เกียจซะง้านเรา ไปก่อนแระ วันหลังจาแวะมาขีดๆ เขียนๆ ต่อ
ปล. เกรดเทอม 2 เมื่อไหร่จะออกวะ 'รมณ์ เสีย...เทอมหน้าไม่แน่ย้ายไปอยู่คอนโดนะ "เพื่อน" ชวน แต่คงว่ากันอีกที่ |
|
|
