อ่านะ อีกสองวันได้กลับบ้านแระ (ดีใจจัง)

 

ก็กะว่าจะเข้ามาอัสเปซทิ้งท้ายก่อนกลับบ้านซะหน่อย...

 

เสาร์ที่แล้วก่อนเข้างาน แวะตลาดโต้รุ่งด้วย...ซื้อเสื้อมาสองตัว เอาไปฝากน้องที่สุราษฎร์ตอนกลับไปคราวนี้

ไอเราก็แอบหวังเล็กๆ ว่าน้องคงดีใจ แล้วก็ยังคิดว่าเรายังเป็นพี่ชายมานอยู่ (((กรูจะหัดเป็นผู้ให้บ้าง)))

จากนั้นก็เข้างาน เผอิญรูมเมทกรูกลับบ้านไปหลายวันแระ เลยซื้อดีวีดีมาดูเล่นๆ แก้เซ็ง กว่าจะหลับก็ตีสาม

 

เช้าวันอาทิตย์มีเบอร์ไม่ได้เมมโทรมาแต่เช้า เรารับสายทั้งๆ ที่สลึมสลือ(สะกดถูกป่าววะเนี่ย) พี่เล่โทรมา ถามว่า

ทำงานรึป่าว กรูตอบมีงาน แกเลยถามว่าทำร้านไหน บอกกลับไปว่าฮาเก้น-ดาซ์ส พี่แกเลยบอกว่าพี่ขึ้นกรุงเทพฯ

เจอกันเย็นๆ เด๋วแวะไปหา วางสาย กรูหลับต่อเอาแรง

 

วันนั้นเข้างี่ยงครึ่ง ทำไปเรื่อยๆ เตรียมไว้แล้วแหล่ะ ว่าญาติจะมาเยี่ยม แต่ประมาณบ่ายสองกว่าๆ พี่เล่แกก็จู่โจม

เดินเข้าร้านมาไม่ทันตั้งตัว ไอเราก็ตกใจทำตัวไม่ถูกไม่รุทุกคนเคยเป็นกันอ๊ะป่าว

 

"ลูกค้าที่เพิ่งเข้าร้าน เป็นทั้งญาติแล้วก็ลูกค้าของกรูในเวลาเดียวกัน" ~~~ ทะแม่งๆ ยังไงไม่รู้ 

 

แหะๆ กรูเอ๋อแดกเลยงานนี้...พี่เล่มาพร้อมพี่อีฟ เค้าเตรียมตัวไปเที่ยวจีนกัน กรูรับออเดอร์ซะ พี่อีฟสั่งบานาน่า สปลิท

พี่เล่แกสั้งไอซ์ คาร์ปูชิโน่ หุหุ พี่จุ๊บผู้จัดการถามว่า เป็นญาติกันหรอ เหอะๆๆ กรูตอบใช่ครับ โอกาสนี้เลยถือโอกาสแย็บๆ

ขอส่วนลดยี่สิบเปอร์เซ็นต์ซะเลย กรูเลยอ้อนให้พี่เล่เลี้ยงไอติมด้วยซะงั้น ได้ไอติมมาหนึ่งไพท์ (สะใจหล่ะงานนี้ งดเบิก

ไอติมมาหลายวัน).....กลายเป็นบิ๊กเซอร์ไพรส์สำหรับกรูไปเลย แต่ก็รู้สึกดีนะ ที่ได้บริการญาติพี่น้องเราเอง

 

เหอะๆ เล่าไปเหมือนจะฮากลับบ้านคราวนี้จะกินของที่ชอบให้อิ่มไปเลย คอยดูนะ เด๋วขากลับค่อยเอาของฝาก

มาให้นะเพื่อนๆ เจอกันวันอาทิตย์เว่ย

 

โ ด ม

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ทั้งนั้นเลย อิอิ)  

 

 

 

 

 

 

 

---