Nithi's profileDNS2087's LiFePhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
May 28 จะจบคอร์สซัมเมอร์แล้วเว่ยย...เห่ โหล๊~~~~ เพื่อนๆ...
ทำอีหยังกันอยู่เหนี่ย ???
 เราจะบอกทุกๆ คนว่า พรุ่งนี้สอบอีก 2 วิชา เราก็จะจบปี 1 แล้วนะ (เก็บหน่วยกิตไป 51 จาก 144)
รู้สึกเหมือนตัวเองเดินทางมาไกลยังไงก็ไม่รู้หว่ะ อีกไม่นานก็คงได้ทำงานจริงๆ จังๆ ซะที แต่ตอนนี้ก็
ทำงานขำๆ ที่ร้าน Haagen-Dazs ไปก่อนแล้วกัน (หลายคนบอกว่า เห็นเมิงพูดหลายรอบแล้วเนี่ย
 )อิอิ...คราวนี้เริ่มจริงๆ แล้วเฟ่ย เวลาบ่ายโมงตรงเป็นต้นไป
อาทิตย์ที่ผ่านมาขึ้นกรุงเทพ ไปสอบข้อเขียนโครงการเรือเยาวชนเอเชียอาคเนย์ ที่ รร.ศรีอยุธยามา
ข้อสอบยากอยู่นะมีทั้ง Reading, Writing Essay แล้วก็ Translation (ไม่รุจะผ่านรึป่าวเหนี่ย)
ส่วนใหญ่คนที่มาสอบวัยทำงานแล้วทั้งนั้นด้วย (รับอายุ 18-30ปี)...เสร็จจากนั้นก็ไปเดิน King Power
Complex สำนักงานใหญ่ในซอยรางน้ำ หุหุหุ ของราคาค่อนข้างสูง ประกอบกับไม่ค่อยมีสตางค์
เลยไม่มีอะไรติดไม้ติดมือมา
ก่อนกลับเที่ยว Central World เพลินไปหน่อย เดินงาน โมบายเวิร์ล กับ TK PARK เลยกลับหัวหิน
เกือบไม่ทันรถเที่ยวสุดท้ายซะงั้น...
ที่เล่ามาเหมือนจะเหนือยเลย เดินทางไปวันนึงกลับอีกวันนึง เลยเพลียๆ นิดหน่อย อิอิ แต่ก็ไม่วาย
เก็บภาพมาฝากเพื่อนๆ เหมือนเดิมนะ เออ! ช่วงนี้ฝนตกบ่อยๆ ระวังจะไม่สบายเอาล่ะ เป็นห่วงเหมือนเดิม
ข้าพเจ้าขอลาก๋อนล่ะ บ๊าย บาย คับ
DO-ME (ดู-มี = ทำฉัน แหะๆ)
ปล.
May 22 อาการล่าสุด.....โดยสำนักข่าว รอยเตอร์555+ ในที่สุดก็กลับมาอัพสเปซต่ออีกจนได้ (ไม่วาย ว่างจัด)
 เฮ้เพื่อนๆ วันนี้เราไปล้างแผลติดต่อกันเป็นวันที่ 6 แล้วน้า.....รู้สึกได้เลยว่าแผลหายดีขึ้นมากเลย
(ก็แหงล่ะ เวลาทายาฆ่าเชื้อแสบน้อยลงหนิ หึหึหึ) เออลืมบอกไป เราถามพยาบาลแล้วยาฆ่าเชื้อหน่ะ
เค้าเอาเบตาดีน ผสมกับแอลกอฮอล์ฆ่าเชื้อ มันเลยแสบสนิท..นิธิส่ายหน้า อย่างที่เห็นในวิดีโอยังไงล่ะ
เมื่อวานเปรี้ยว...ออกไปกิน Sizzler กับตาปัน ป้าฟาโรห์ แล้วก็เหมียวมา 4 คน (ถือว่าเป็นครั้งที่ 3 ตั้งแต่
มาอยู่ที่นี่)...อร่อยดี หลังจากที่ไม่ได้ออกไปกินข้างนอกมาหลายวันเนื่องความขัดข้องทางร่างกาย เหอะๆ
มากินที่นี่ทั้งทีเลย เห็นคนในร้านน้อยๆ อยู่ก็เลยถือโอกาสหยิบกล้องขึ้นมาถ่ายเล่นซะ (อัพลงสเปซแล้ว ชมได้ๆ)
เสร็จจากนั้นไปรับเพื่อนที่ทำงานอยู่ Haagen-Dazs มันบอกว่าผู้จัดการทำตารางงานเรา
ออกมาแล้วนะ เริ่มงานได้ตั้งแต่วันที่ 1 เป็นต้นไป เย้ๆๆ ดีใจจัง แต่ไม่รู้ว่าแผลจะแห้ง
หายทันอ๊ะป่าวดิ (บ้านใครเล่นของ ช่วยภาวนาให้เราด้วย)
บางทีเวลาไม่สบายก็ดีเหมือนกันนะ เพื่อนๆ พ่อแม่พี่น้องโทรมาแสดงความเป็นห่วงคอยดูแล...ก็จะพยายามคิดในแง่บวกไว้
ก็แล้วกัน อดีตมันกลับไปแก้ไขไม่ได้ แต่กรูจาจำมันไว้เป็นบทเรียนไปจนตายเลยล่ะ
(ใครอยากรู้ว่าเป็นไง ไปหาค้อนมาทุบ ให้เล็บแตกเล่นๆ ดูแล้วกาน อิอิ ล้อเล่นๆ เว่ย)...ช่วงนี้ว่าง 3 วิชาที่เรียน
ซัมเมอร์ปิดคอร์สลงแล้ว รอสอบอีกที 28-29 พ.ค. ก็คงต้องอ่านหนังสือ สู้กับชีวิตต่อไป...(สู้โว้ยยยยยยยย !)
.....หิวแล้ว ขอตัวไปกินข้าวเย็นก่อนนะ คราวหน้าจะเข้ามาอัพเดตข่าวคราวใหม่
 โชคดีเพื่อนๆ บ๊าย บาย คับ
May 19 เรื่องมันมีอยู่ว่า [{I GOT AN ACCIDENT !}]จะมีใครรู้ซักกี่คนเนี่ย ว่าหัวแม่ตรีนกรูเดี้ยงอยู่......(โอ๊ยๆ)
พอนึกถึงต้นเหตุทีไร อดคิดถึงเพลงของ Emotion Town ไม่ได้ทุกที แหะๆ มันไม่ใช่เพลง
เหตุเกิดจากความเหงาหรอกนะ ขอเปลยนเป็นเหตุเกิดจากความ"เขลา" แทนแล้วกันนะ
มา ตามมา เด๋วจะเล่าให้ฟัง ว่ามันเกิดอะไรขึ้นบ้าง...
เมื่อช่วงประมาณ 16.45 น. ของวันที่ 16 พฤษภาคมที่ผ่านมา ข้าพเจ้าได้เดินออกไปนอกระเบียง
เพื่อที่จะทำการซ่อมบานเลื่อนที่จากเดิมมันพังอยู่แล้วข้างนึง แล้วอีกข้างมันเลื่อนเข้าหาข้างที่พังไม่สนิท
ข้าพเจ้าก็ได้ทำการยกบานเลื่อน เลื่อนไปเลื่อนมา ให้มันเข้าที่ แต่แล้ว เหตุการที่ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น
-_-"
อ๊ากกกกส์
บานเลื่อนตกร่องลงมาสับเล็บที่นิ้วหัวแม่เท้าด้านขวาของข้าพเจ้าเข้าอย่างจัง ข้าพเจ้ารู้สึกถึงหัวแม่เท้า
ที่ไร้ความรู้สึก เลยก้มลงไปดูว่าเกิดอะไรขึ้น ภาพที่ได้เจอคือ เลือดจากเล็บที่ขาดออกเป็น 2 ส่วนของ
ข้าพเจ้าได้กระเซ็นออกมาเป็นลิ่ม (เลือดข้นมากๆ) ด้วยความที่ข้าพเจ้าตกใจ เลยร้องไห้ออกมาอย่าง
คนไร้สติ (ก็กลัวเลือดมาแต่ไหนแต่ไรอยู่แล้วหนิกรู) แล้วรวมรวมกำลังที่เหลืออย่นั้น เอาบานเลื่อนพิงผนัง
หยิบมือถือโทรตามเพื่อนให้มาช่วย (ตอนนั้นเมทไม่อยู่) แล้วกระโดดกระเผกๆ ไปเปิดล๊อกประตู
นั่งร้องไห้จนรุ่นพี่เข้ามาปฐมพยามบาลเบื้องต้น ระหว่างนั้นแม่บ้าน ยาม เพื่อนห้องข้างๆ ก็เข้ามามุงดู
ข้าพเจ้าอย่างตกใจ (คนนะ ไม่ช่ายหมีแพนด้า มามุงดูอยู่ได้ ในใจคิดตอนนั้น) ก่อนที่จะถูกส่งตัวไปยัง รพ.
พี่พยาบาลฉีดยาชาให้ 2 เข็มที่นิ้ว จากนั้นก็ได้ทำการลอกเล็บที่ตายออกโดยไม่รอให้ยาออกฤทธิ์เต็มที่
(มี case ฉุกเฉินรออยู่ เลยต้องรีบ) เมื่อลอกเล็บเสร็จแล้ว พยาบาลบอกว่าต้องลอกออกทั้งหมดนะน้อง
ความรู้สึกตอนถูกถอดเล็บที่เหลืออกนั้น เหมือนกับว่า ให้ใครไปเอามีดมาทิ่มข้าพเจ้าให้ตาย ยังจะดีกว่า
ปากกัดผ้าห่ม ร้องไห้ออกมาราวสายเลือด (อันนี้เวอร์ไป อิอิ) พอพยาบาลเย็บแผลเสร็จก็ยกมือไหว้ ขอบคุณ
ที่เค้าช่วย เพื่อนประคอง ขึ้นรถกลับหอ
จากวันนั้นจนถึงวันนี้ กรูต้องไปล้างแผลที่ รพ วันละหน ความรู้สึกเหมือนเข้าลานประหารชัดๆ เพราะพยาบาล
ต้องทายาฆ่าเชื้อ ซึ่งทำให้แสบแผลมากๆ ดังที่เห็นได้จากวิดีโอคลิปทางด้านซ้ายมือ เนี่ยวันนี้ก็ต้องไปอีก
งานที่ Haagen-Dazs ก็จะเริ่มแล้วด้วย ไม่รู้จะทันหายดีรึป่าว (เซ็งเป็ดเลยกรู)
ทั้งหมดนี้คือเรื่องที่เกิดขึ้นกับข้าพเจ้า คราวหน้าทำอะไรคงต้องระวังให้มากกว่านี้แล้วล่ะ (เข็ดจนตาย ไม่เอาแล๊วว)
ปล. เมื่อวานเจอคุณคริสโตเฟอร์ ไรท์ ที่ตลาดโตรุ่งด้วย เค้ามาถ่ายทำรายการ Christ Delivery หน่ะ
ขอเค้าถ่ายรูปได้ด้วย ใจดีจัง
May 16 วารสารศาตร์ มธ... (สิ่งที่ใช่ ในอดีต)hello everyone,
ซำบายดีบ่ทุกๆ คน ช่วงนี้แย่หน่อยนฝนตกค่อนข้างบ่อย หุหุ
เสาร์อาทิตย์ก่อนไป กทม มาด้วย เยี่ยมหลานสาว กับนัดเจอเพื่อนๆ เที่ยวกัน ฮาดีนะ
ศุกร์ที่แล้ว ขึ้นกรุงเทพตอนเย็น ถึงบ้านเกือบ 4 ทุ่มแหน่ะ พี่ต่ออกมาเปิดประตูให้
ที่บ้านพี่แอนเปลี่ยนไปเยอะเลย เพราะว่าห้องข้างล่างถูกเนรมิตให้กลายเป็นห้องเลี้ยงน้องเอมิ
เช้ามาวันเสาร์ นัดเจอเหมียวที่มาบุญครอง ได้หนังสือมาเล่มนึง เป็น Arabic Phrase Book
(ต้องขยันหน่อยเทอมหน้านี้ หึ่มมม) และตอนนั้นเอง ก็ตรงกับช่วงที่ผล admission
ออกมาอย่างเป็นทางการ เลยโทรไปเช็คกับเอก ปรากฎว่า
.
.
.
.
.
กรูติด คณะวารสารศาสตร์ ม.ธรรมศาสตร์ (โว่ยยยย โอ่ยยยๆๆ) อันดับ 1 ซะด้วยคะแนน 7200 กว่าๆ
.
.
.
.
.
.
ความรู้สึกตอนนั้น มันเฉยๆ หว่ะ ปนกันกับลังเล เหมียวกับป๊อปบอกว่า มธ เชียวนะโดม
เสียเวลาปีนึงไม่เห็นเป็นไรเลย จะได้เจอกันบ่อยๆ ด้วย คือว่าตอนนั้น ไม่จะเอาไงดี เลยตั้งใจ
กลับไปตั้งหลักที่บ้านพี่แอนก่อน ปรึกษาพี่แอน พี่แตน แล้วก็พี่ต่อ สุดท้าย ลงเอยตรงที่ อยู่ที่
หัวหินต่อหน่ะดีแล้ว เรียนอีกนิดส์ เดียวก็จบ หางานทำได้เลย อีกอย่าง ไม่อยากให้พ่อแม่เสียตังค์
มากไปกว่านี้ด้วย (บอกตรงๆ สงสารที่บ้านหว่ะ) เอาเป็นว่า กรูจะ fight กับธุรกิจการบินที่นี่ต่อแล้วกัน
คือว่าอันที่จริงแล้ว พวกคณะนิเทศอะไรพวกนั้น มันก็คณะในฝันของเรา แต่เราเคยวาดฝันตรงนั้นไว้เมื่อปีที่แล้ว
เราไม่คว้ามันเอง เลือกคณะเอง แล้วก็วางมันทิ้งไว้เป็นกระดาษโน๊ต เล็กๆ 1 ใบ โดยที่ไม่ได้
ใช้ประโยชน์อะไรกับมันเลย ปีนี้เราเลยนึกสนุกยื่นมันเล่นๆ ดูไง ถึงไม่ค่อยเสียใจเท่าไหร่ (แต่เสียดายเล็กๆ แทน)
หวังว่าทุกคนจะเข้าใจนะ บายล่ะ พรุ่งนี้เรียนเช้า
โชคดีคับ
ปล.
จะได้หาที่พักให้ทัน (หรือไม่ก็แอ๊บเนียน อยู่หอเราก็ได้)
May 08 Hello ! A-Mi Junghey guys,
say hi อีกครั้งนะ วันนี้ไม่มีไรมาก คือว่าอยากจะอัพเดตเรื่องราวในบรรดาญาติพี่น้องให้ฟังกาน...
คือว่า เมื่อวันอาทิตย์ที่ผ่านมาหน่ะ เรานัดเพื่อนๆ หอคุณแม่มาทำงานที่ชวนชมกัน เลยเอาโน๊ตบุ๊คมานั่งเล่น
wireless กันข้างล่าง ไอเราส่วนตัวพอต่อเน็ตได้ปุ๊บ ก็มักจะเข้า MSN ก่อนเป็นอันดับแรก เพื่อที่จะดูว่า
ใครบ้างที่ ออนไลน์อยู่ มีเมลล์ใหม่กี่ฉบับบ้าง.......ปรากฎว่ามีเมลล์ใหม่ถึง 3 ฉบับด้วยกัน
เราเปิดเมลล์อ่านผ่านไป 2 แล้วนะ พออ่านฉบับสุดท้าย พี่หมันเป็นคนส่งมาให้ มีรูปเด็กแรกเกิดคนนึงเป็นไฟล์ภาพที่ถูก attched
อยู่ (Hotmail เครื่องเรามันไม่ได้อ่านไทยอัตโนมัติ ต่อแก้ก่อนทุกครั้งที่ encoding)...แล้วจู่ๆ ส้มก็บอกเรา
ว่า เห้ย ดูเด็กคนนั้นดิ โตขึ้นมาต้องหน้าตาดีแน่เลย ไอเราก็ถามส้มกับว่าดูยังไง ก็แค่เด็กทารก ส้มก็บอกดูทรงคิ้วซิ
ยาวพอประมาณ ตาโต มีดั้ง เด็กคนนี้น่ารักจัง (ในใจเราก็นึกว่าเมลล์ลูกโซ่ที่ส่งต่อๆ กัน) ไอเราเลยเลื่อน scholl bar
ลงไป จนกระทั่ง..............................................................................................................
...............................................................................................................................
...............................................................................................................................
......................................(รูปพี่แอนกับพี่กอล์ฟถ่ายรูปกับน้องคนนั้น)..........................................
...............................................................................................................................
...............................................................................................................................
อ๊ากกกกกกก
.
.
.
.
.
เอ้า! นั้นหลานตูนี่หว่า นึกขำอยู่ตั้งนานที่นั่งฟังส้ม วิจารณ์เรื่องหน้าตาอยู่ตั้งนาน เลยโทรไปทักทายกับพี่แอน อิอิ
(เหมือนเราจะตกข่าวไปรึป่าวไม่รุ) พี่แอนเลยบอกว่าชื่อน้อง เอมิ ชื่อจริงเด็กหญิงเอมิกา แปลว่า ผู้ไม่อยู่โดดเดี่ยว
ชื่อเล่นเอมิก็มีความหมายนะ แต่จำไม่ได้ คลอดออกมาตอนเที่ยงวัน ช่วงตัวยาว(อันนี้เราว่าได้พ่อนะ) ก็ถือว่าเป็นฤกษ์
งามยามดี เป็นข่าวดีอีกหนึ่งข่าว มาขยายให้เพื่อนๆ ฟังกัน (เอ้าล่ะ ถึงเวลาส่งเสียหลานสาวทดแทนพระคุณแล้วล่ะ) May 05 มีเรื่องมาอัพ อัพ อัพ...เพื่อนๆ
อยากจาบอกว่า วันนี้ไปสมัครงานมาเน้อ ที่ร้านไอศครีม Haagen-Dasz
อาจจะได้เริ่มงานประมาณวันที่ 20 กว่าๆ งานนี้ได้งานได้เงินกันอีกแล้ว
(แต่ก็ไม่ลิมว่าคงได้เหงื่อ)...
ช่วงนี้มีกิจกรรมกับเพื่อนๆ ธุรกิจการบินจากศูนย์ใน ไม่ค่อยว่างเข้ามาในนี้บ่อย
นักเท่าไหร่น้า แต่ถ้าอะไรคืบหน้า จาเข้ามาบอกอีกทีนึง
เออ...เพื่อนๆ ที่ไป work&travel ใกล้จากลับมาแล้วเน้อ ดีใจจัง
คิดถึงแกหว่ะ..ดากานดา..
บาย
ไข่ย้อย (555+)...
ปล. Spidey 3 สนุกมากๆ อย่าลืมไปดูให้ได้นะ |
|
|
