Nithi's profileDNS2087's LiFePhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
April 30 ควันหลงวันเกิด... เหนื่อย จังเลย..การบ้านล้นมือเลยตอนนี้
ถึงงานจะยุ่งก็ตาม ข้าพเจ้าก็ไม่วายสละเวลามา uPDate อีกจนได้ อิอิ...
วันเกิด 24 ชม. ของฉาน มีกิจกรรมดังนี้
05.00 น. แหกขี้ตา ล้างหน้าไปตักบาตรในตลาด ส่งปุ๋ยที่ถานีรถไฟ จิบชาร้อน กลับหอ
07.00 น. หลับต่อ
11.00 น. เพื่อนเอก กับ เพื่อนนุ๊ก โทรปลุกให้อาบน้ำไปทำงาน
12.30 น. ไปทำงานที่ Prime Nature รับงาน Charity Golf with AMERICAN EXPRESS
22.30 น. เลิกงาน รับตังค์ 500 บาท
อ่านแล้วดูเหมือนไม่ค่อยได้ทำอารายเลยน้า แต่ก็ยังดีที่วันเกิดได้ทำตัวเปนประโยชน์ หาเงินเข้ากระเป๋าตัวเองบ้าง
(หลังจากที่ปล่อยให้มันไหลออกจากระเป๋า ไหลออกแล้ว ไหลออกเล่า เอิ๊กกกกส์)
อ่า......ลืมสรุปยอดรวม SMS ที่เพื่อนๆ ที่รักส่งมาให้ในวันเกิดเด้อ รู้สึกว่าจะมีประมาณ10 กว่า ฉบับ เด๋วขอนับแป๊ปนึง
(3 นาทีผ่านไป)
รวมแล้วเบ็ดเสร็จ 13 ฉบับ แล้วก็มีอีก 1 ฉบับย้อนหลังโดยรูมเมทข่อยเอง
นอกจากนนั้นพี่เบลล์ให้ คุกกี้เป็นของขวัญ (ชิ้นเดียวจริงๆ ปีนี้) จงใจให้เราอ้วนรึป่าวไม่รุนะ
แล้วก็ยังมีการ์ดอวยพรอีก 1 ใบ โดยเพื่อนใหม่คนนึง ยังไงจะแนะนำให้รู้จักทีหลังแล้วกาน
สุดท้ายนี้ ขอขอบคุณเพื่อนๆ ทุกคนที่ข่อยฮู้จัก ข่อยฮัก ขอบคุณสำหรับทุกๆ สิ่งที่เพื่อนๆ ทำให้เน้อ ขอให้เราเป็นเพื่อนรักกาน ตา..........หลอดดดดดดด..........ปายยยยยย
Dome.
ปล. รูปตอนทำงาน จะใส่เพิ่มให้ทีหลัง ตามไปดูในอัลบั้มได้เรย...... April 22 Let's go swimming !เมื่อวาน...ไปเล่นสวนสนุก
วันนี้...พอวิ่งเสร็จ ก็ไปเล่นน้ำทะเลต่อเลย
รู้มั๊ย ? เวลามีอะไรที่เครียดๆ หรือไม่สบายใจ เราจะชอบไปเที่ยวทะเลนะ เรามองออกไปยังเส้นขอบฟ้า มองไปจนสุดลูกหูลูกตา ก็มีแต่น้ำทะเล ดูมันไกลออกไปแบบไม่มีที่สิ้นสุดเลยล่ะ บางทีมีอะไรอยากระบาย ก็จะไปตะโกนลงทะเล (ดูคนข้างๆ ด้วยล่ะ เด๋วเค้าจะหาว่าบ้าเอาได้ อิอิ)...ไงก็ขอบจายเพื่อนเอก นุ๊ก แล้วก็คริสนะเว่ย ที่อุตส่าห์มีน้ำใจให้กรูซ้อน 4 ถ่อไปถึงทะเลจนได้
กลับหอมาไม่มีไรทำ ยืมหนังเรื่อง "CLICK" = คลิก รีโมทรักข้ามเวลา มาดู เนื้อหาดีนะ อ่านในพันทิพย์ตอนที่มันฉาย แต่ไม่มีโอกาสไปดูในโรงหนัง เออๆ เรื่องหน้าเราว่าจะไปดู Spiderman 3 แบบ 3 มิติ ที่กรุงศรี IMAX ที่กรุงเทพ อ่า...บ้ามาหลายปีแล้วเรื่องนี้ รอดูภาค 3 อย่างเดียวเลย เพื่อนๆ ที่อยู่กรุงเต้ป ผู้ใด๋ว่าง ไป๋เบิ่งกับข่อยหน่อยเด้อ~~~
พรุ่งนี้มีเรียนเที่ยง แต่ทำไมเพลียๆ ยังไงไม่รุ ไงก็ไปนอนก่อนนะ ไว้เจอกานคราวหน้า
Bye bye.
Will you still love me in the morning ?
(เมื่อยามเช้า คุณจะยังรักชั้นอยู่มั๊ย ?)
words from <-CLICK->
April 20 สิ่งที่ฉันเป็นใน Me...Myselfหว่ะ ฮะ ฮ่า...
อีก 8 วันกับการบรรลุนิติภาวะของข้าพเจ้า (น่าภูมิใจ หรือเสียใจดีวะเนี่ย)...ไงก็เตรียมตัว count down กันได้เรยยตั้งแต่ตอนนี้... วันนี้ตื่นแต่เช้าไปเรียน Els หลังจากที่เมามายกับกิจกรรม on the beach กันเมื่อคืนที่ชายหาดหัวหินกับเพื่อนๆ คิดอารายได้หลายเรื่องเลย...งานนี้เสียจายสร่างเมาเร็วไปหน่อย เลยชวดไม่มีคนมอมเหล้ากรูเลย (อดเสียตัวซะง้านน 555+)
อยากบอกว่าไปดูหนังเรื่อง"ขอให้รักจงเจริญ" หรือชื่ออังกฤษว่า Me...Myself มาแล้วด้วยวันนี้ หนังน่ารักดี อนันดาเล่นเป็นตุ๊ดความจำเสื่อม นางเอกหน้าเหมือน มด โฟร์-มดเลยอ่า เราว่าเปนอีกเรื่องนึงที่อยากแนะนำให้เพื่อนๆ ไปดูนะ แถม OST.ประกอบหนังโดนๆ อีก อย่างเพลงสิ่งที่ฉันเป็นของ Ebola แล้วก็เพลงฟั่นเฟือน ของพงษ์พัฒน์ แล้วก็มีแบบ cover ใหม่ด้วย (กำลังหาโหลดอยู่ทั้ง 3 เพลงเลย)...
พรุ่งนี้น้องๆ มาเรียน intensive อีกรอบเริ่มลงทะเบียนที่ canteen ก็ต้องเริ่มใช้ชีวิตอยู่คนเดียวอีกแระ (roommate ข้าพเจ้าไปเป็นพี่ staff หนิ) แต่ไม่เป็นไรแล้ว อยู่คนเดียวได้เองจนชินแล้วล่ะ ไงก็ Thank U เพื่อนๆ หลายๆ คนที่คอยให้กำลังใจกรูเสมอนะ อะไรที่ดีๆ เราก็อยากจะจำมันไว้ตลอดไปอ่า แต่อะไรที่นึกถึงแล้วรู้สึกแย่ๆ หน่ะซิ ถึงเวลาแล้วที่เราจะต้อง "ลืม" มันให้ได้ ถึงแม้ว่ามันจะยากเย็นเพียงใดก็ตาม
ขอให้รักจงเจริญ
โดม...
ไม่อยากรู้ว่าตัวเองเป็นใคร
ไม่อยากรู้ว่าเคยรักใคร
ไม่อยากรู้ว่าเคย เคยถูกใคร หลอกจนเสียคนอย่างนี้ ไม่อยากรู้ว่าตัวเองเป็นใคร ไม่อยากรู้ว่าเคยนอนร้องไห้ ไม่อยากรู้ว่าเคย เคยให้ชีวิตใครไป April 18 ทั้งรักทั้งเกลียดเห้อ..(อะไรวะ มาถึงก็ถอนหายใจ)
อิอิ..ไปวิ่งมาด้วยเว่ยวันนี้ หลังจากที่ลายเซ็นต์วิ่งครบทั้ง 20 ลายเซ็นต์แล้ว (เอาสมุดวิ่งไปขึ้นหิ้งพี่อ๋อยซะเลย)..เหนื่อยดี แต่ก็ได้ออกกำลังกาย ใครยังวิ่งไม่ครบ ชวนเราไปวิ่งเป็นเพื่อนได้นะ ยินดีทุกเมื่อ
วันนี้เรียน Eng สืบค้น + ทักษะการเรียน ฮาดี (ก็จารย์ Mark สอนหนิ หุหุ) แล้วก็สนุกด้วย พูดง่ายๆ ว่าเรียนแล้ว get อะ ใน class มีรุ่นพี่เรียนด้วย ทั้งปี 2 ปี 3 ไอ้เราเป็นน้องก็อ่านะ ทำไรเกรงใจรุ่นพี่หน่อย เด๋วจะหาว่าเทียบรุ่นได้...เรียนเสร็จกินข้าวเที่ยง กลับหอ ดีใจ มีน้าคนนึงไม่รุจักด้วยนะ รับกลับชวนชม (ขอบคุณเค้าไปแล้วล่ะ อย่างว่า คนไทยเหมือนกัน มีน้ำใจเว่ย)
เมื่อคืนดูเพื่อนสนิทค้างอยู่แผ่น 2 กลับหอมาว่าจะดูต่อ พอหนังจบทำท่าจะหลับ เพื่อนๆ ตัวดีมาชวนไปสมัครงานที่ McDonald ซะง้าน เลยไปกับเค้าด้วย เสร็จจากนั้นก็กิน Burger King มื้อ อภิมหาสมนาคุณ (ซื้อไก่ แถมเฟนฟรายส์ แถมน้ำเป๊ปซี่แก้วใหญ่ and more... ใช้เส้นพี่ฟาโรห์ อิอิ) อิ่มจนวิ่งเกือบไม่อดเลย แต่ก็ฝ่านมาได้ทั้ง 4 รอบด้วยดี...
เคยเป็นบ้างป่ะ กับคนที่เราไม่ได้คิดอะไรด้วยแล้วอ่า ธรรมดามันต้องไม่ชอบเค้า หรือยังรักเค้าอยู่ใช่ป่ะ ? แต่ทำไมเรารู้สึกทั้ง 2 อย่างเลยไม่รุใจนึงก็ยังรักอยู่นะ (แต่คงแสดงออกมาไม่ได้หรอก..ใจเค้าปิดสนิทแล้วหนิ) แต่อีกใจก็เกลียดไม่อยากเจอหน้าหว่ะ (อาจจะเพราะว่า เค้าอาจจะทำสีหน้าไม่ดีด้วยใส่มั้ง เลยไม่ชอบ)...เอาเหอะ จะจำแต่เรื่องดีๆ เอาไว้ เก็บมันไว้ในใจตลอดไปก็แล้วกัน (แอบเซ็งเล็กน้อย -_-")..........แต่ยังไงก็เหอะ บางคนเค้าบอกเอาไว้นะว่า "จากโดยตายจาก ดีกว่าจากแล้วไม่ตาย" เห็นทีเราว่ามันจะเป็นจริงนะ ขืนอยู่ เจอกันก็ปวดใจ เอาหน่า Time will heal all wounds = เวลาจะรักษาทุกๆ บาดแผล สู้ต่อไป ทาเคชิ 5 5 5
พร่ามมากไม่ได้ เด๋วต้องออกไปรับเพื่อนอีก บายล่ะ
See YoU...
เพลงใน SpaCe เราเพราะนะ เก็บมันไว้ในใจ ของ Crescendo ไงก็ลองฟังดู แล้วคิดตามเนื้อหาเพลง ได้ความไงเม้นท์ไว้บอกเราด้วย (อยากรู้ ว่าถ้าเรื่องแบบนี้เกิดกับพวกนาย พวกเธออะ จะทำไงต่อ) ไงก็เอาเนื้อไปร้องตามด้วยแระกาน เหอะๆ ไปจริงๆ แระ bye คับ
วันที่ไม่มีใคร หัวใจโดนทำร้ายมา
ต้องการแค่เพียงสายตาของเธอ วันที่แสนมืดมน ฉันเองอับจนหนทาง แค่มีเธอไว้คอยรับฟังเรื่องราว เปลี่ยนคืนวันที่โหดร้าย เปลี่ยนดวงใจที่เจ็บช้ำมา
เปลี่ยนชีวิตที่เหนื่อยล้าให้สดใส วันที่ใจโบยบิน ได้ยินแต่นกร้องเพลง
มองทางไหนก็มีแต่สิ่งที่สวยงาม ใจฉันดวงเดิมๆ กับวันและคืนที่เผลอไป กับอีกคนที่คอยสุขใจไปด้วยกัน ได้แต่คิดว่าผิดไหม ที่มีใจให้ใครสองคน
ที่เข้ามาในวันเวลาที่ต่างกัน อยากแบ่งดวงใจฉันไปเป็นสองดวง
หากว่าฉันนั้นกลายเป็นสองคนก็คงดี ไม่ต้องมีใครปวดใจ กับสิ่งดีๆที่เธอนั้นให้มา กับวันเวลาและสายตาที่แสนดี มันไม่อาจหนี (ความจริงไปได้ เก็บมันเอาไว้(อยู่ในใจ/ตลอดไป)) )))***(((
April 17 update photo !หวัดดีอีกหน แหะๆ... เข้ามา Update รูปให้ดูเน้อ พร่ามอย่างเดียว เด๋วเพื่อนๆ จะเบื่อเอา อิอิ เราได้รวมรูปภาพที่คัดสรรมาเป็นอย่างดี (รึป่าว ??) ให้เพื่อนๆ ได้ชมกันเล่นๆ 100ภาพพอดีเป๊ะ(อันเดียวกับที่เอาไปอัดที่กทม) หน่ะแหล่ะดูให้หายคิดถึง แล้วว่างๆ จะเข้าไปเยี่ยม space เพื่อนๆ บ้างแล้วกัน วันนี้ขอตัวก่อน บายล่ะ Good Night ชีวิต ขึ้นๆ ลงๆเห้อ....ถึงหัวหินแล้วจนได้นะเรา
ดีใจหว่ะได้เจอเพื่อนอีก สนกไปอีกแบบ เมื่อวานไปวังหลังได้เสื้อมือ 2 มา 2 ตัว รองเท้าเก่าๆ อีกคู่ หมดไป 600 ก่าๆ (เอาหน่า ให้รางวัลชีวิตบ้าง)...กลับมานี่เลยมีเทศกาลกินแกลบกันอีกยกเลย หุหุหุ
อย่างว่าแหล่ะ ตัวกรู ของกรู ..คิดอารายได้ขึ้นเยอะ.. เลยอยากทำไรก็ทำ หาความสุขใส่ตัวเองบ้าง หมอดูบอกว่าดวงจาขึ้นไปจนถึงอายุ 22 <---- ยังไงก็ขอให้เป็นอย่างที่เค้าบอกแล้วกาน เรียนรู้โลกกว้างไปเรื่อยๆ แระกาน
กลับมานี้จาชวนเพื่อนๆ ไปวิ่งกานทุกวันเลย ฟิตหุ่นหนย่อย ไม่อยากอ้วนเพละตอนอยู่ปี 2 เผื่อมีใครหันมองบ้าง (อิอิ มองการณ์ไกล)...เพื่อนเก่า ใครว่างอยู่มาเยี่ยมบ้างเน้อ ที่พักพร้อม คิดถึงทุกคนเลย เด๋วไปเรียน ENG ต่อแระ
Miss U all...
ปล. ต้นเดือน พ.ค. อยากไปเที่ยวเกาะลันตากับที่บ้านอ่ะ (เพี้ยง ถ้าไม่มีสอบนะ โดดเรียนไปดีก่า)
แนนกับพี่หญิงรีบๆ กลับมาน้า จารอของฝากจากอเมริกา หุหุ April 15 GaMe & GamBlinGเมื่อคืนนอนดึกเลยหลับเพลิน ตื่นเกือบเที่ยงเลยอิอิ...แต่วันนี้แปลกหว่ะ แบบว่ามันรู้สึกตัวกึ่งตื่นแล้วอ่า แต่ยังฝันอยู่เลยว่าเล่นเกมส์บังคับตัวเองเป็นพระเอกเกมส์ Metal Gear อยู่เลย (อย่างเงี้ยแหล่ะ คนมันอยากเป็นสายสืบ หุหุหุ) เล่นไปได้พักตื่นขึ้นมา เหมือนมันยังค้างๆ คาๆ อยู่ ล้มตัวลงนอน หลับต่อไปเพื่อที่จะปราบบอสต่อ แต่ไอบอสนี้มันปราบยากชิบ เลยอารมณ์เสีย ลุกขึ้นจากที่นอนมาล้างหน้าแปรงฟันซะเลย (ไม่เล่นมานแล่ว)
วันนี้วันที่ 14 ก็ยังเป็นวันสงกรานต์อยู่นี่นา...แต่ก็แปลก ปีนี้แถวแถวบ้านกรูฝนดันตกซะง้านนน (น่าร้อนอยู่นะเนี่ย !) นั่งเล่นคอมพ์ถึงบ่าย 2 น้าโทรมาให้อาบน้ำ เด๋วจะออกไปหาไรกินกานที่โลตัสกาน หว่ะ ฮะ ฮาาาาาา....นาทีทองมาถึงแล้ว สุกี้เอ็มเคของโปรด หุหุหุ กินกันพุงแตกไปข้างนึงเลยจากนั้นไปเล่นเกมส์ตู้เอาค้อนทุบตุ๊กตาที่โผล่จากหลุม 9 หลุม (อายๆ ไงไม่รุ เด็กตัวเล็กๆ ที่อยู่ข้างๆ มุงใหญ่เลย แหะๆ)...ไม่เล่นแระเหนื่อย ไปหาหนังสืออ่านที่ SE-ED ดีก่า ก่อนที่จาลงมาพบน้า แล้วก็มานั่งกิน เพรสเซิล ที่ Auntie Ann (<--- สะกดผิดอย่าว่ากานเน้อ) ก่อนกลับบ้านซะง้าน
ตกเย็นอยู่บ้านน้านั่งดูตอนเสิร์ต ป้าเบิร์ดเปิดฟลอร์ จบ ตูนชวนไปดูหนูลงรู แถวๆ บ้านหว่ะ (อ่ะๆ ไม่รุจักหล่ะซี่ เด๋วอธิบายให้ฟัง)...
หนูลงรู เป็นการพนันชนิดนึงน้า ที่มีติกาอยู่ว่า เค้าจากั้นคอกเป็นวงกลม แล้วก็เจาะรูเล็กๆ รอบๆ 60 รูได้มั้ง โดยมีการต่อท่อตันทั้ง 60 รู กลางคอกจะมีปี๊บใบนึงขังหนูเอาไว้ ก่อนเล่นเค้าจะมีการเสนอของเดิมพัน (เหมือนบิงโกตามงานกาชาดหน่ะแหล่ะ) แล้วก็ขายแผ่นป้ายประจำรูทั้ง 60 ใบ เพื่อที่จะเสี่ยงดวงเอาว่าหนูจะวิ่งเข้ารูไหน หนูเข้ารูใครคนนั้นก็รับของรางวัลไปเลย อิอิ ง่ายๆเล่นมาหลายตา ไม่เคยถูกกับเค้าซักที ผิดกับไอตั๊กน้องตูน ได้หม้อหุงข้าวกับหมออีก 3 ใบ แถวโค๊ก 1.25 ลิตร อีก หูยยย อารายมันจะเฮงขนาดนี้วะยังดีที่มีของติดไม้ติดมือกลับบ้าน (แม้ว่าจะไม่ได้ด้วยน้ำพักน้ำแรงเราเองก็เหอะนะ)
กลับบ้านมารีบเปิดทีวีดูรายการ จับเข่าคุย return เรยย วันนี้สรยุทธ์สัมภาษณ์ เปมิกา หุหุหุ (ที่กำลังเป็นข่าวร้อนแห่งปี กรณีหมอประกิตเผ่า) เราดูเค้าพูด เหมือนไม่มีพิรุธเลยอ่ะ เอ...หรือว่าเปมิกาอาจจะเป็นแพะก็ได้นะ Who gonna know ?
ตี 1 ก่าๆ เลยโว้ย พรุ่งนี้ขึ้นรถไฟอีก...กระเป๋าก็ยังไม่ได้จัด อิอิ ขี้เกียจซะง้านเรา ไปก่อนแระ วันหลังจาแวะมาขีดๆ เขียนๆ ต่อ
ปล. เกรดเทอม 2 เมื่อไหร่จะออกวะ 'รมณ์ เสีย...เทอมหน้าไม่แน่ย้ายไปอยู่คอนโดนะ "เพื่อน" ชวน แต่คงว่ากันอีกที่ April 14 ว่ากันถึง "ความตาย" หึหึหึช่วงนี้เป็นอารายไม่รู้ ชอบคิดล่วงหน้าไปยังอนาคตทุกทีเลยอ่ะ คิดเผื่อไปยังยังจุดจบของชีวิต ที่ไม่มีใครหลีกเลี่ยงได้ นั้นก็คือ ความตายนั้นเอง ยังคิดๆ อยู่เลยว่า ถ้ามาถึงจุดๆ นั้น เราจะยอมรับมันได้มั๊ย ? กรูจะตายตอนวัยรุ่น ตอนวัยกลางคน หรือว่าตอนแก่ กันล่ะทีนี้...ไม่มีใครบอกได้ ต้องเจอด้วยตัวเองกันทั้งนั้น
เราว่า ไม่มีใครหรอก ที่ไม่กลัวตาย ถ้าเราเลือกได้ ก็ขอตายตอนที่มีความสุขอยู่แล้วกาน อย่างแบบว่ามีละครเรื่องโปรด แล้วดันมาตายตอนที่มันยังไม่อวสาน อย่างงี้ไม่เอานะ เด๋วกลายเป็นผีเฝ้าทีวี อิอิ แต่การที่คนตายคนนึง ก็ถือว่าเป็นการรวมญาตินะ เคยสังเกตมั๊ย ? ญาติพี่น้อง...จะมารวม ตัวกันจัดพิธีศพให้คนที่ตาย ก่อนที่ร่างกายของเค้าจะย่อยสลาย กลายเป็นเถ้ากระดูก เหมือนกับว่าได้รวมตัวกันส่งคนตายเป็นครั้งสุดท้าย พระเทศน์งานศพ ถึงได้บอกให้เราได้รู้จักปลงกับชีวิตไว้บ้างนั้นไง
ก่อนตาย มันยังพอมีเวลาให้เรานึกย้อนไปในอดีตรึป่าวไม่รู้ ว่าเคยมีคนรักกี่คน ใครเป็นรักแรก เคยมีความรู้สึกดีๆ อะไรเกิดขึ้นบ้าง ในชีวิตที่ผ่านมานี้ ใครคนนั้นที่เราเกลียดเค้าหนักหนา ถึงเวลานั้น เราพร้อมจะอโหสิเวรกรรมให้เค้าแล้วยัง ?
คิดแล้วกลุ้ม อิอิ พอๆๆ เลิกคิดได้แระ มาคุยเรื่องอะไรไม่รุ เรื่องที่เรา แล้วก็ทุกๆ คนก็ต้องเจอเข้าซักวัน แต่สำหรับเรา เรียนจบไป ทำงาน ส่งน้องเรียน ส่งเสียพ่อแม่ให้เค้ามีความสุขมากที่สุด เพราะอย่างน้อย เค้าก็ได้ชื่อว่าเป็นคนที่ทำให้เราได้มี"สิทธิ์" เกิดมาบน"โลก"ใบนี้ เจอคนที่เรารักเค้า แล้วเค้าก็รักเราจริง แค่นั้นคงจะพอแล้วมั้ง สำหรับเรา...
แล้วคุณล่ะ วางแผนการตายของคุณไว้บ้างหรือยัง (เหยย ! ไม่ได้แช่งนะ แต่ใช้ชีวิตอย่างไม่ประมาทแล้วกาน) สงกรานต์นี้ กรูไม่เปียกวู่ยยยยเย้ๆ กลับมาถึงสุราษฏร์ฯจนได้ หลังจากที่ไปอยู่บ้านยายที่นครมาหลายวัน...
 อยู่บ้านยายไม่ค่อยได้ไปเที่ยวไหนมากมายหรอก อยู่บ้านดูหนัง ไม่เปลืองตังค์ดี เออ..ได้ไปเที่ยวน้ำตกมาด้วย (รอบที่ 2 แล้วในไม่กี่วันมานี่เอง) แต่บังเอิญฝนเจือกตกขึ้นมาล่ะซิ แต่มันเพิ่งหยุด โชคดีได้เล่นน้ำอยู่พักนึง ก่อนที่น้ำป่าได้ไหลชะลงมา (เฮ่อออ ! เกือบเอาชีวิตไปทิ้งไว้นะเรา)
 อยู่ที่นู่นสบายใจดีหว่ะ พี่น้องเราเองทั้งน้าน เปนกันเองตลอด ไม่เคยเปลี่ยน อิอิ อยู่เพลินจนลืมโทรนัดพี่มด กับไอเอกเที่ยวเลย แย่จัง...เออ ลืม บอกไป ปีนี้ได้รดน้ำยายกับป้าด้วยที่บ้าน เค้าอวยพรขำๆ ดี ชอบใจ 555+
 วันนี้ดีจายได้กลับบ้าน เลยอดเล่นน้ำ ระหว่างทางก็เจอแต่พวกเถื่อนๆ สาดน้ำ ปะแป้ง โดนป่ากรูด่ายับเลย (ไม่ได้ลงกระจกน้า) เค้าได้ยินเข้าโดนรุมกระทืบแน่เลย
 คืนวันที่ 15 กลับหัวหินแระ แต่คงพ้นไป กทม. ก่อน จาเอารูปไปอัด เยี่ยมพี่แอน แล้วก็หาน้องปิ่นกับน้องกายก่อน เวลา 1 วัน หวังว่าเราคงใช้ อย่างเต็มที่นะ ก่อนที่จะกลับไป fight กันต่อกับ mid term exam วิชาวิถีไทย คิดถึงนุ่นปุ๋ย แจ๋ม แพร ส้ม แนน เหมียว ปัน ไอเอก ไอนุ๊ก ไอโอ ไอบูม แล้วก็เพื่อนๆ ทุกๆ คนเลย กลับไปคงได้เจอกาน ไม่นานแระ...
 ปล. ป้าหมอที่ดูดวงที่อู่ประเทืองเค้าแม่นอ่า บอกว่าช่วงกลางเดือนจะได้เงิน อิอิ สมพรปากเค้าจริงๆ ด้วย หุหุหุ อ่อ ลืมบอกไป เห็นว่าไปนครมาใช่ม้า จตุคง จตุคาม เราไม่มีมาฝากหรอกนะ ไม่อยากไปเบียดกันจนโดนคนเหยียบตาย โทษที  April 08 The Past - bitter memoryรู้ว่าสิ่งที่ทำอยู่เป็นสิ่งที่ไม่ถูกต้อง แต่ใครกันล่ะที่เริ่มต้นมันขึ้นมา
เคยขอแค่เป็นเศษเสี้ยวเล็กๆ ในใจเธอ แต่เธอกลับทำให้ฉันมีค่าเท่ากับ "ศูนย์"
คำว่าขอโทษคำเดียว พูดง่ายนะ แต่มันยากสำหรับคนรับคำขอโทษ
อยากจำสิ่งดีๆ ที่ผ่านมาไว้ฝ่ายเดียว มันผิดด้วยหรือ ทำไมต้องมองกันเป็นตัวน่ารังเกียจ
ทำไจหน่ะ ทำได้แล้ว จะแสร้งทำว่า มันไม่เคยมีอะไรดีๆ เกิดขึ้นให้ดู
คำพูดไม่กี่คำเปลี่ยนใจฉันไปอย่างถาวร
จากนี้ไป…อยู่ได้ โดยไม่มีเธอ… เหงา...ไม่เข้าใจเห้อ...เผลอแป๊ปเดียว อายุก็จะเวียนมาครบอีกหนึ่งปีแล้วหรอเนี่ย แต่ทำไมเรายังรู้สึกเหมือนยังเป็นเด็กที่ไม่รุจักโตอยู่เลย
19 สิบ9 10เก้า...เลขสวยดีนะ ปีบ้าอะไรก็ไม่รุ ทำให้เราได้รู้จักอะไรในชีวิตครั้งแรกหลายต่อหลายอย่าง ตั้งแต่โดดบันจี้จั๊มพ์ ชอบคนอื่น คนอื่นมาชอบ มีแฟน มีเพื่อน เรื่องอย่างว่า เข้าผับ เข้าบาร์ เมาหัวทิ่มบ่อ หมดตัว เจอมาหมดแระ...
อะไรอยากจำก็จำไป อะไรที่อยากลืมก็พยายามจะลืมแล้วก็จะลืมให้ได้...ถึงได้พร่ามให้พวกเพื่อนๆ ฟังอยู่งายว่าเซ็งชีวิตอย่างรุนแรง เลยกลับมาตั้งหลักที่สุราษฎร์ฯ (อิอิ)... เจอ พ่อ แม่ น้อง ญาติๆ ก็สบายใจไปอีกแบบ.. ที่ผ่านมาเป็นประสบการณ์ เป็นบทเรียน อะไรร้ายๆ หวังว่าคงไม่เกิดขึ้นกับเราอีกนะ
20 วันต่อจากนี้ถือโอกาส count down อำลาปีทองของเราไปแล้วกัน หวังว่าพอกรูบรรลุนิติภาวะแล้ว คงมีอารายเปลี่ยนแปลงไปในทางที่ดีขึ้นบ้างเน้อ(ใครก็ได้รับผมเข้าทำงานซะที ไม่อยากอยู่ว่างๆ ฟุ้งซ่านนนค้าาาาาบ เหอะๆ)
that's all for me to complain today |
|
|
